Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2008 r. R. S., będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Dyrektora Generalnego Służby Więziennej – skargę na decyzję tego organu z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w części dotyczącej odmowy zaliczenia do wysługi lat okresu pełnienia nadterminowej służby wojskowej. Pełnomocnik skarżącego uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł.
W piśmie z dnia 29 grudnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w związku z zaliczeniem przez organ do wysługi lat w Służbie Więziennej okresu pełnienia nadterminowej służby wojskowej, cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Za dopuszczalne należy uznać cofnięcie skargi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd z urzędu zwrócił pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi R. K., kwotę 200 zł (dwieście złotych), stanowiącą wartość nienależnie uiszczonego wpisu (sprawa korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych – art. 239 pkt 1 lit. "d" ww. ustawy).