Uzasadnienie
J. K. wraz ze skargą na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Podała, że sama prowadzi gospodarstwo domowe, od 2013 r. otrzymuje świadczenie przedemerytalne w wysokości 878,17 zł miesięcznie, jest osobą schorowaną - w marcu 2017 r. przeszła operację, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła czynsz za mieszkanie - 200 zł, opłaty za media - 110 zł, koszt zakupu leków - 150 zł, egzekucję komorniczą - 252,46 zł, wyżywienie - 160,71 zł. Oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, schorowaną, mieszka sama, a na dochód gospodarstwa domowego składa się jedynie świadczenie przedemerytalne w wysokości 878,17 zł miesięcznie. Trzeba również stwierdzić, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 200 zł.
W związku z powyższym, biorąc pod uwagę aktualną wysokość kosztów utrzymania oraz leczenia należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.