Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2017 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m. W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zakwalifikowanie skarżącej do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania, wyjaśniając, że wobec podania przez skarżącą w skardze dodatkowych informacji, nieznanych organowi w dacie rozstrzygania sprawy, Zarząd Dzielnicy uchwałą z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] uchylił uchwałę z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], a uchwałą nr [...] (również z dnia [...] sierpnia 2017 r.) wyraził zgodę na zakwalifikowanie skarżącej do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu (najem lokalu socjalnego).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej wyznaczony z urzędu w dniu 27 listopada 2017 r. złożył pismo, w którym cofnął skargę na podstawie art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na podjęcie przez Zarząd Dzielnicy dwóch ww. uchwał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi w rozpatrywanej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, stąd można uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.