Uzasadnienie
B.D. wnioskiem z dnia 15 sierpnia 2012 r., uzupełnionym dokumentami źródłowymi oraz dwoma dodatkowymi oświadczeniami (z dnia 10 i 24 września 2012 r.), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku oraz z treści powyższych dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca mieszka u siostry, lecz gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. Źródłem utrzymania skarżącego jest przyznane mu świadczenie rentowe z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 1.624, 08 zł brutto (1.357,91 zł netto). Powyższy dochód uzupełniają zasiłki celowe.
Skarżący, według złożonego do akt administracyjnych orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności.
Średnie miesięczne wydatki skarżącego przekraczają kwotę 1.500 zł, przy czym są one pokrywane przez skarżącego z kredytu odnawialnego w ramach posiadanego rachunku bankowego. Z wyciągów z powyższego rachunku wynika, że kredyt ten spłacany jest do dziewiątego dnia każdego miesiąca w kwocie co najmniej 900 zł, a potrącenie tej kwoty następuje w istocie ze świadczenia rentowego skarżącego (v. przelewy przychodzące na rachunku). Na wydatki skarżącego, poza kosztami zakupu leków, składają się również koszty utrzymania mieszkania siostry (lokal wynajmowany od towarzystwa budownictwa społecznego), w których skarżący częściowo partycypuje.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że kwotę osiąganego dochodu w całości przeznacza na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania.
W konsekwencji, w sytuacji gdy sam tylko wpis od wniesionej skargi wynosi 300 zł, oczywistym jest, że realne możliwości płatnicze skarżącego nie pozwalają mu na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania.
W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.