Uzasadnienie
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98 poz. 1071 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...]marca 2004 r. umorzył postępowanie w sprawie odwołania C. R. z zajmowanego stanowiska służbowego w jednostce organizacyjnej Urzędu Ochrony Państwa i przeniesienia z urzędu na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej UOP. W uzasadnieniu organ wskazał, że rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...]stycznia 2002 roku Szef Urzędu Ochrony Państwa utrzymał w mocy wcześniejszy rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 roku, na podstawie którego C.R. został odwołany z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem [...] grudnia 2001 roku przeniesiony na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej UOP. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi C. R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, działając na podstawcie art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 4, ust. 7, ust. 8 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74 poz. 676 ze zm.), wypowiedział C.R. stosunek służbowy i zwolnił ze służby z dniem [...] sierpnia 2002 roku. Naczelny Sad Administracyjny, wyrokiem z dnia 29 stycznia 2003 roku (sygn. akt II SA 569/02), uchylił zaskarżony rozkaz Szefa UOP nr [...] i poprzedzający go rozkaz nr [...]. W dniu [...] lutego 2004 roku C. R. wezwał Szefa ABW do wykonania wymienionego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po rozpoznaniu wezwania strony, organ uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, nie ma bowiem podstaw prawnych i faktycznych do jej merytorycznego rozpatrzenia. Szef ABW stwierdził wprawdzie, że bezspornym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2002 roku, wyeliminował z obrotu prawnego rozkazy, na mocy których organ służbowy UOP dokonał zmiany treści stosunku służbowego C. R..
Wskazał jednakże, że ustawą z dnia 24 maja 2002 roku o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu zniesiony został Urząd Ochrony Państwa, a wraz z utworzeniem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego powstała nowa struktura organizacyjna tego urzędu. Ponadto nie jest możliwe wydanie decyzji w przedmiocie przeniesienia C.R. na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej w sytuacji, gdy stosunek służbowy wymienionego został rozwiązany. Zdaniem Szefa ABW z tych okoliczności wynika, iż brak jest podstaw do wydania decyzji załatwiającej przedmiotową sprawę przez jej rozstrzygnięcie, co do istoty.
W dniu 22 marca 2004 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Pan C. R..
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podnosząc, iż dokonana analiza i ocena ustaleń poczynionych w trakcie postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia [...] marca 2004 r. nie wskazuje, iż była ona wydana z naruszeniem prawa.
W dniu 3 czerwca 2004 r. skargę na powyższą decyzję złożył Pan C.R.. Skarżący zarzucił Szefowi ABW naruszenie art.: 6-11 i 15 Kpa oraz 77, 80, 81 i 156 § 1 Kpa poprzez:
uniemożliwienie wypowiedzenia się, co do zebranych w toku postępowania administracyjnego dowodów;
nie zapoznanie go z zebranym w toku postępowania materiałem dowodowym;
nie uznanie ciągłości pełnienia służby w ABW na stanowisku posiadanym w UOP. Skarżący wskazał, że NSA postanowieniem z dnia 8 grudnia 2003 sygn. akt II SA 3166/02 odrzucił skargę na decyzję Szefa ABW o wypowiedzeniu mu stosunku służbowego ze względu na nieskuteczne doręczenie stronie decyzji. Tak, więc zadaniem skarżącego nadal jest on funkcjonariuszem i pełni służbę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie.
W obu decyzjach wydanych w sprawie organ powołuje się na bezprzedmiotowość postępowania, wynikającą z faktu, iż skarżącemu, rozkazem personalnym nr [...]z dnia[...]czerwca 2002 r. Szef ABW, działając na podstawie art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 4 ust. 7 i ust. 8 ustawy o ABW oraz AW, wypowiedział stosunek służbowy i zwolnił ze służby z dniem [...] sierpnia 2002 r.
Jednak decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego, nie może być zatem podstawą do uznania postępowania za bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA 3166/02 odrzucił skargę pana C. R. na powyższą decyzję wskazując, iż zgodnie z art. 109 Kpa decyzję doręcza się stronom na piśmie.
Tymczasem skarżącemu doręczono jedynie pismo informacyjne wydaniu rozkazu personalnego. Samo pismo było podpisane przez osobę nieuprawnioną do wydania decyzji. Decyzja ta zgodnie z art. 110 Kpa nie weszła do obrotu prawnego. Organ nie może, więc powoływać się w decyzji na swoje wcześniejsze orzeczenie, które nie weszło w życie. Taka decyzja nie może być podstawą do wydania innej decyzji.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.