Uzasadnienie
Rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t. j.: Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.) w związku z art. 276 Kodeksu postępowania karnego, zawiesił [...] R. K. od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Na podstawie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu rozkazu organ podał, że w dniu [...] stycznia 2006r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w O., w toku prowadzonego postępowania o sygn. akt [...], przedstawił [...] R. K. zarzut popełnienia czynów z art. 231 § 1 Kodeksu karnego i innych oraz zastosował środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia podejrzanego w czynnościach służbowych [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji. Czyny, których popełnienie zarzucono podejrzanemu, mają ścisły związek z wykonywaną przez niego pracą. Zawieszenie podejrzanego w czynnościach służbowych stwarza gwarancję, że nie mając dostępu do sfery dotychczasowej aktywności zawodowej nie będzie utrudniał w bezprawny sposób prowadzonego śledztwa. Dlatego też, wobec zawieszenia w czynnościach służbowych, zastosowano art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, nakazujący zawieszenie funkcjonariuszowi od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Rygor natychmiastowej wykonalności Komendant uzasadnił interesem społecznym.
[...] R. K. wniósł od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wskazał, że Prokurator, ogłaszając zastosowany środek zapobiegawczy, wyjaśnił, że jest to zakaz pracy tylko w Wydziale [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji, i że może wykonywać czynności służbowe policjanta w każdej innej jednostce Policji. Wniósł o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji i zwrócił się o podjęcie stosownej decyzji.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.
W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zastosowanie przez Prokuratora środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych w rezultacie musiało skutkować zastosowaniem art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, gdyż w takiej sytuacji przepis ten obliguje organ do zawieszenia funkcjonariuszowi płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
Minister zaznaczył jednocześnie, że stosownie do art. 124 ust. 2 tej ustawy, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Regulacja ta chroni funkcjonariusza niesłusznie pomówionego od negatywnych dla niego skutków finansowych, wynikających z art. 124 ust. 1 ustawy o Policji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] R. K. zarzucił, że organy obu instancji w sposób nieuzasadniony zawiesiły mu 50% ostatnio należnego uposażenia, gdyż Prokurator nie zawiesił go w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji, lecz zakazał jedynie wykonywania czynności służbowych [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji. Zdaniem skarżącego, takie zawieszenie w czynnościach i tak ujęty zakaz oznacza, że może on wykonywać inne czynności służbowe, a przez to bezzasadne jest zawieszenie mu 50% ostatnio należnego uposażenia.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty faktyczne i prawne, zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zawieszenia [...] R. K. 50% ostatnio należnego uposażenia stanowił art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t. j.: Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.). Zgodnie z jego brzmieniem, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
Problematykę zawieszania w czynnościach służbowych funkcjonariuszy Policji reguluje art. 39 ustawy o Policji i wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych (Dz. U. Nr 120, poz. 1029).
Według § 5 pkt 2 przywołanego wyżej rozporządzenia, organ, który w pierwszej instancji wydał decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych, uchyla ją przed ukończeniem postępowania karnego w przypadku zastosowania wobec policjanta środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych na podstawie Kodeksu postępowania karnego. Oznacza to, że jeśli w postępowaniu karnym doszło do zastosowania środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych, wówczas ewentualna decyzja (jeśli została podjęta) organu o zawieszeniu w czynnościach służbowych podlega uchyleniu przez ten organ. Idąc dalej tym tokiem rozumowania, przyjąć należy, że w sytuacji, gdy funkcjonariusz zostanie zawieszony w czynnościach służbowych w ramach prowadzonego postępowania karnego, wówczas organ nie ma podstaw do wydania odrębnej decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych.
W niniejszej sprawie nie doszło do wydania decyzji w przedmiocie zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych i nie mogło też dojść, albowiem w dniu [...] stycznia 2006r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w O., w toku prowadzonego postępowania o sygn. akt [...], przedstawił [...] R. K. zarzut popełnienia czynów z art. 231 § 1 Kodeksu karnego i innych oraz zastosował środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji.
Skoro więc w toku prowadzonego postępowania karnego Prokurator zawiesił [...] R. K. w czynnościach służbowych [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji, to w świetle art. 124 ust. 1 ustawy o Policji zaistniała podstawa do zawieszenia od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
Skarżący kwestionuje jednak istnienie podstawy do zawieszenia od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia, gdyż, jak podaje, zawieszenie w czynnościach służbowych dotyczyło tylko funkcji [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji. Skarżący, powołując się na stanowisko Prokuratora, twierdzi, że tak sformułowany zakaz nie pozbawił go możliwości pełnienia obowiązków służbowych w innej jednostce Policji.
Przepis art. 276 Kodeksu postępowania karnego stanowi, że tytułem środka zapobiegawczego można zawiesić oskarżonego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo nakazać powstrzymanie się od określonej działalności lub od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów. Analizując jedynie kwestię zawieszenia w czynnościach służbowych, warto wskazać, że skutek w postaci zawieszenia w czynnościach dotyczyć będzie faktycznie wykonywanych przez funkcjonariusza czynności. W tym też zakresie zastosowany wobec skarżącego środek zapobiegawczy może wywoływać jego wątpliwości, zwłaszcza co do skutków powstałych na płaszczyźnie finansowej. Obiekcje te jednak ustępują, gdy zważy się, że każdy funkcjonariusz Policji mianowany jest na określonym stanowisku służbowym, przy jednoczesnym ustaleniu jego zakresu obowiązków związanych z tym stanowiskiem. Skarżący, jak wynika z akt osobowych, został mianowany na stanowisku [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji.
Powierzenie obowiązków służbowych mocą aktu mianowania wskazuje na powinność wykonywania tych i tylko tych czynności, które z tego aktu wynikają. Tym samym skutek zawieszenia w czynnościach służbowych obejmie swym zakresem czynności wynikające z mianowania, a to w przypadku skarżącego oznacza zakaz podejmowania wszelkich czynności służbowych, w tym także innych, niż te, które wynikają z samego aktu mianowania, jeśli bezpośredni przełożeni skarżącego nie zdecydują o ich powierzeniu.
W sprawie nie doszło do powierzenia skarżącemu innych czynności służbowych, toteż, wobec zastosowanego środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych [...] Wydziału [...] Zarządu w W. Centralnego Biura Śledczego Komendy Głównej Policji, istniała podstawa do zawieszenia funkcjonariuszowi od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
Z tych względów Sąd uznał wydane w sprawie decyzje za prawidłowe, a zarzuty zawarte w skardze za nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.