Uzasadnienie
Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
W niniejszej sprawie M. K. przedmiotem skargi uczynił pismo p.o. Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] oraz pismo p.o. Dyrektora Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
Należy stwierdzić, że zarówno pismo z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], jak i pismo z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] nie mają charakteru decyzji administracyjnej, lecz jedynie stanowiska organu informującego skarżącego o braku możliwości wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. W konsekwencji pisma te nie stanowią aktów podlegających skardze do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.