Uzasadnienie
A.B. (dalej określany jako "skarżący") reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych J. H. i J. B. pismem z dnia 24 czerwca 2020 r. wniósł sprzeciw od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] czerwca 2020 r., znak [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczniów. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący wskazał, że organ I instancji naruszył przepisy o właściwości rzeczowej, przepisy prawa procesowego oraz prawa oświatowego. Strona skarżąca podkreśliła również naruszenie praw obywatelskich skarżącego, wyrządzenie dziecku krzywdy oraz bezcelowość ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji.
[...] Kurator Oświaty pismem z dnia 10 lipca 2020 r. złożył odpowiedź na sprzeciw, w której odniósł się do zarzutów przedstawionych przez skarżącego w sprzeciwie. Organ wyjaśnił, że decyzja organu I instancji została wydana niezgodnie z przepisami prawa, gdyż akta sprawy nie zawierają dowodu wszczęcia postępowania, ani dowodu, że organ I instancji zapewnił skarżącemu możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów sprawy oraz zgłoszonych żądań. Ponadto, według [...] Kuratora Oświaty, organ I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach art. 68 ust. 2 i ust. 4, które nie znajdowały zastosowania przy rozpatrywaniu sprawy, zamiast na postanowieniach Statutu Szkoły, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom prawnym przewidzianym w art. 107 §3 k.p.a. W konsekwencji organ wniósł o oddalenie sprzeciwu w całości stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest słuszna i uzasadniona.
Pismem z dnia 27 lipca 2020 r. strona skarżąca ustosunkowała się do złożonej przez organ odpowiedzi na skargę rozwijając zarzuty skargi. Strona skarżąca wskazała, że na żadnym etapie nie została poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy uczniów. Podkreśliła także, że organ I instancji "nie daje rękojmi obiektywności", a przeprowadzone postępowanie administracyjne przez organ I instancji nie zmierzało do wyjaśnienia nieprawidłowości leżących po stronie szkoły, a jedynie doszukiwano się winy dziecka. Według strony skarżącej organ I instancji rozpatrując sprawę byłby sędzią we własnej sprawie. Strona skarżąca podkreśliła, że spór w niniejszej sprawie nie dotyczy faktów, ale ich oceny oraz jej konsekwencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 151a § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. Przy czym, jak już wcześniej wspomniano, kontrola sądowoadministracyjna ze sprzeciwu na decyzję ograniczona jest do badania kwestii proceduralnych związanych z istnieniem bądź nieistnieniem w badanej sprawie przesłanek do uchylenia przez organ odwoławczy decyzji wydanej w pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia (art. 64e p.p.s.a.).
W związku z przytoczonymi powyżej przepisami trzeba mieć jednak na uwadze, że o ile ustawodawca wąsko zakreślił granice uruchamianej sprzeciwem kontroli sądowoadministracyjnej decyzji kasacyjnej, gdyż nie dotyczy ona zgodności zaskarżonej decyzji ze wszystkimi przepisami prawa, lecz wyłącznie zgodności z art. 138 § 2 k.p.a., to zakres postępowania wyjaśniającego determinują przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie (wyroki NSA z dnia 28 listopada 2017 r. sygn. akt I OSK 1299/17; 28 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 2465/14 i I OSK 2411/14; 12 czerwca 2015 r. sygn. akt I OSK 2386/13). Jak to wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2045/18, przepisy materialnoprawne mają znaczenie w sprawie sądowoadministracyjnej dotyczącej sprzeciwu od decyzji, jednakże wyłącznie w związku z przepisami postępowania określającymi jego aspekt wyjaśniający.
Innymi słowy, wykonywana przez sąd administracyjny kontrola decyzji kasacyjnej organu odwoławczego może wymagać odniesienia się do przepisów danej ustawy szczególnej, jeżeli jej przepisy - tak procesowe, jak i materialnoprawne - wpływają na ocenę, czy organ pierwszej instancji wyjaśnił i ustalił wszystkie doniosłe prawnie okoliczności sprawy i właściwie zastosował przepisy postępowania.
Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Przepis ten zatem wymaga, aby organ odwoławczy przekonująco wykazał, że w sprawie nie poczyniono wystarczających i wymaganych ustaleń, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Z treści powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że decyzja kasacyjna organu odwoławczego może być jedynie wydana w przypadku wydania decyzji przez organ I instancji z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 138 § 2 zd. 2 k.p.a. przekazując sprawę organ odwoławczy powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W niniejszej sprawie Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił kwestii procesowych mających istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadnie w zaskarżonej decyzji wskazano na konieczność dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i ustalenia okoliczności będących podstawą wydania decyzji przez organ I instancji. Organ w zaskarżonej decyzji wskazał także, że organ I instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinien uwzględnić działania określone w przepisach szkoły w obszarze wsparcia ucznia, który do tej pory nie sprawiał problemów wychowawczych. [...] Kurator Oświaty w zaskarżonej decyzji słusznie wskazał, że organ I instancji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinien dopełnić obowiązki wynikające z art. 10 oraz art. 61 k.p.a., a także art. 107 k.p.a. Bowiem proces towarzyszący wydaniu decyzji organu I instancji budzi wątpliwości w zakresie uwzględnienia podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. zasada czynnego udziału stron w postępowaniu.
Uwzględniając treść przywołanych przepisów oraz działania organu I instancji, sąd stwierdza, że w realiach rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy podjął prawidłowe rozstrzygnięcie. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji podejmując rozstrzygnięcie w sprawie naruszył szereg przepisów prawa procesowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do wydania przez organ odwoławczy decyzji w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. W związku z tym, na podstawie art. 151a § 2 w zw. z art. 64d § 1 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu sprzeciwu.
WSA/metryczka-karta informacyjna orzeczenia