Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie A. K. przedmiotem skargi uczynił pismo Dyrektora [...] Komendy Głównej Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. W piśmie tym poinformowano skarżącego o tym, że w świetle aktualnych uregulowań brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku skierowanego do Komendanta Głównego Policji o wypłatę 100 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, jakiego doznał on w wyniku mobbingu. W skardze A. K. wniósł o uchylenie wskazanego wyżej pisma, określanego przez niego jako "decyzja Komendanta Głównego Policji", oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2 500 zł jako zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, którego, jak wskazuje, doznał w wyniku mobbingu stosowanego w stosunku do niego.
Należy stwierdzić, że kwestia roszczeń z tytułu zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne nie obejmuje orzekania w tego typu sprawach. Brak jest również przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 powołanej ustawy, przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądu administracyjnego. Jest to sprawa cywilna, a do jej rozpoznania właściwy jest sąd powszechny.
Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.