Uzasadnienie
A. P., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jej skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym pismem z dnia 18 października 2012 r., wskazała, że jest osobą niepełnosprawną (I grupa), ponadto orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] września 2012 r. została uznana za częściowo niezdolną do pracy. Podniosła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Podała, że pozostaje z mężem w faktycznej separacji, a utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł oraz pieniędzy które otrzymuje od męża, w wysokości 350 zł. Oświadczyła jednocześnie, że opłaty związane z utrzymaniem mieszkania ponosi mąż. Podniosła, że nie posiada żadnego majątku.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że skarżąca nie posiada, oprócz zasiłku pielęgnacyjnego, żadnych źródeł dochodu. Utrzymuje się wraz z mężem z otrzymywanej przez niego renty w wysokości około 2.700 zł brutto miesięcznie. Z tej kwoty są opłacane rachunki związane z eksploatacją mieszkania, telefon, a także konieczne leki.
W związku z powyższym należy uznać, biorąc pod uwagę obecne koszty utrzymania, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.