Uzasadnienie
D. J. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia lokalu mieszkalnego i uiszczenia należnych opłat, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Podniosła, że eksmisja z lokalu spowoduje jej bezdomność, a także może doprowadzić do zakwaterowania innej osoby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.).
Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.
Jak wynika z treści wniosku skarżącej, lokal mieszkalny, co do którego opróżnienia orzekające w sprawie organy administracji wydały zaskarżoną decyzję jest jedynym miejscem zamieszkania skarżącej. Skarżąca nie dysponuje prawem do innego lokalu mieszkalnego. W tej zaś sytuacji wykonanie zaskarżonego postanowienia przed rozpoznaniem sprawy mogłoby pozbawić skarżącą miejsca zamieszkania, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że przedmiotowy lokal "odzyskany" przez Wojskową Agencję Mieszkaniową może być przydzielony innej osobie. W takim wypadku, nawet gdyby Sąd uwzględnił przedmiotową skargę i organ byłby zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy skarżącej, możliwość przydzielenia jej tego samego lub innego lokalu byłaby znacznie utrudniona, co w konsekwencji mogłoby spowodować jej bezdomność.
W konsekwencji, w ocenie Sądu, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.