Uzasadnienie
A. J. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia lokalu mieszkalnego i uiszczenia należnych opłat, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie uzasadniła powyższego wniosku. Natomiast w uzasadnieniu skargi wskazała, że nie ma praw do żadnego innego lokalu, nie ma zdolności kredytowej, ani środków pieniężnych na zakup lokalu. Podniosła, że z uwagi na trudności z pracą nie jest w stanie wynająć lokalu po cenach komercyjnych. Wskazała również, że eksmisja z lokalu spowoduje jej bezdomność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.).
Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.
Wskazać należy, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie. Jednakże z treści skargi wynika, że lokal mieszkalny, co do którego opróżnienia orzekające w sprawie organy administracji wydały zaskarżoną decyzję jest jedynym miejscem zamieszkania skarżącej. Skarżąca podała, że nie dysponuje prawem do innego lokalu mieszkalnego. Wskazała, że nie posiada również środków na zakup lub wynajęcie innego lokalu mieszkalnego. W tej zaś sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem sprawy, mogłoby pozbawić skarżącą miejsca zamieszkania i w konsekwencji mogłoby spowodować jej bezdomność, a tym samym wywołać skutek w postaci trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie należy również wskazać, że postanowieniem z 2 października 2013 r. Sąd wstrzymał wykonanie decyzji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi D. J. Powyższa decyzja dotyczy nakazu opróżnienia tego samego lokalu mieszkalnego tj. lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...].
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.