Uzasadnienie
Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r., nr [...], skarżący Z. M. został uznany za trwale niezdolnego do służby wojskowej (kategoria N-zał. Nr 1 grupa II). Komisja określiła również, że schorzenia wymienione w punktach 2, 3 i 7 niniejszego orzeczenia pozostają w związku ze służbą wojskową.
Powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2014r, który osobiście je odebrał.
W dwóch pismach z dnia [...] kwietnia 2014r., Z. M. wniósł odwołanie od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.
W odwołaniu zakwestionował dokonane przez Komisję rozpoznanie oraz ocenę nasilenia schorzeń w zakresie, w jakim nie uwzględniła ona grupy jego inwalidztwa w związku ze służbą wojskową. Wniósł ponadto o wnikliwą analizę swojego stanu zdrowia, zmianę orzeczenia i zaliczenie go do grupy inwalidztwa pozostającego ze służbą wojskową, pozwalającego na ustalenie świadczenia rentowego.
Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r., Z. M. wskazał, że po odebraniu orzeczenia jego stan pogorszył się na tyle, iż musiał być hospitalizowany w dniach od [...] lutego 2014r. do [...] marca 2014r. Następnie w dniu [...] marca 2014r. przeszedł operację w szpitalu w [...], gdzie spędził kolejne 3 dniu. Po wyjściu ze szpitala, stan zdrowia uniemożliwiał mu jakąkolwiek aktywność ruchową, aż do miesiąca [...] 2014r., kiedy to wniósł powyższe odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2014r., Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. odmówiła skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r., o co Z. M. wnosił pismem z dnia [...] kwietnia 2014r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014r., Z. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie. Skarżący w uzasadnieniu skargi przywołał okoliczności, które wskazał już w odwołaniu od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r. Ponadto podniósł, iż organ powinien brać pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym także indywidualne właściwości i cechy postępowania i zarzucił organowi dowolne ustalenia co do swojego stanu psychicznego.
W odpowiedzi na skargę, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. wniosła w trybie art. 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. o jej odrzucenie, argumentując, że sprawy dotyczące związku chorób ze służbą wojskową i inwalidztwa nie należą do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia dotyczy ustalenia inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w tezach wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. OSK 1203/04 (internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy.
Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonego stopnia zdolności do służby, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia czy też inwalidztwo funkcjonariusza i ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych, rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Orzeczenia z tej
Sygn. akt II SA/Wa 1272/14 grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego.
W uchwale z dnia 27 października 1999 r. o sygn. akt III ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową. Podobne stanowisko w tym zakresie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47).
Z. M. kwestionuje orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2014r. w części dotyczącej schorzeń mających wpływ na ustalenie jego inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, co ma pozwolić na uzyskanie świadczenia rentowego. Natomiast od orzeczenia dotyczącego ustalenia związku stwierdzonych chorób ze służbą wojskową, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Wobec tego skarga Z. M. z dnia [...] czerwca 2014 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.