Uzasadnienie
Zarządzeniem z 6 sierpnia 2018 r. A. P. – skarżąca w niniejszej sprawie, została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych. Skarżąca pismami z 25 sierpnia 2018 r. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie oraz wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższy wniosek uzupełniła składając formularz PPF.
Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skarżąca, w odpowiedzi na otrzymany odpis tego postanowienia, pismem z 31 stycznia 2019 r. ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, ze względu na nowe okoliczności i dowody w sprawie. Powyższy wniosek uzupełniła, składając formularz PPF z 31 stycznia 2019 r., do którego dołączyła kserokopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w P. o braku dochodu za 2017 r., zaświadczenia z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z [...] stycznia 2019 r., że nie korzysta z pomocy finansowej Ośrodka, zaświadczenia z Uniwersytetu Warszawskiego z [...] grudnia 2018 r., że w okresie od 1 października 2018 r. do 13 grudnia 2018 r. otrzymała kwotę 1.425 złotych tytułem stypendium specjalnego.
W nadesłanym formularzu skarżąca podała, że jest osobą niepełnosprawną, po dwóch operacjach kręgosłupa, z wszczepionym implantem. Wskazała, że w celu powrotu na rynek pracy podnosi wykształcenie, a czesne za studia jest przekazywane ze środków PFRON bezpośrednio na konto Uniwersytetu.
Podniosła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności, a utrzymuje się ze stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych w wysokości 475 złotych.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 11 marca 2019 r. umorzył postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uznał, że podniesione we wniosku z [...] stycznia 2019 r. informacje nie odbiegają zasadniczo od informacji podanych wcześniej. Stwierdził w konsekwencji, że brak jest podstaw do zmiany prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego z 23 listopada 2018 r. w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i umorzył postępowanie zainicjowane ponownym wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia z [...] marca 2019 r., podnosząc zarzut naruszenia art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2, art. 45, art. 69 i art. 176 Konstytucji, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Jak wynika z akt sprawy postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zostało wszczęte w dniu 19 czerwca 2018 r. wobec tego zastosowanie w niniejszej sprawie ma przepis art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658).
W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, zaskarżone sprzeciwem postanowienie starszego referendarza sądowego z 11 marca 2019 r. jest prawidłowe. Zasadnie bowiem uznano, że skoro brak jest nowych okoliczności pozwalających za zmianę prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2018 r. o odmowie skarżącej przyznania prawa pomocy, to postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem o przyznanie tego prawa winno być umorzone.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Tym samym rozpoznawanie złożonego przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy zasadnie uznano za zbędne i w konsekwencji stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem umorzono.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w związku z art. art. 259 § 1 i art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.