Uzasadnienie
B. O. - w dniu 9 marca 2009 r. - wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1279/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn..; dalej powoływana jako ppsa), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Oznacza to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości rozpoznawany przez Sąd w świetle przesłanek z art. 246 ppsa, a Sąd orzekając w tym zakresie nie jest w żaden sposób związany wcześniej wydanym orzeczeniem.
We wniosku z dnia 12 listopada 2008 r., złożonym na formularzu "PPF" B. O. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku uzupełnionego dokumentami źródłowymi, złożonymi wraz ze sprzeciwem, wynika, że wnioskodawczyni gospodarstwo domowe prowadzi wraz z pełnoletnim, bezrobotnym synem i osiąga w nim dochód miesięczny w wysokości 2503,76 zł brutto (2106,93 zł). Źródłem tego dochodu jest przyznana jej renta oraz wynagrodzenie za pracę (zaświadczenie ZUS Oddział w E. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] oraz zaświadczenie z dnia 18 lutego 2009 r. wydane przez pracodawcę – [...] – w aktach).
W myśl zaś art. 246 § 1 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu, wykazana w niniejszej sprawie przez skarżącą sytuacją majątkowa, w której osiągany przez nią dochód wynosi łącznie 2106 zł i stanowi źródło utrzymania dwóch osób, w tym jednej pozostającej bez jakiegokolwiek dochodu, dowodzi, że B. O. nie może poczynić niezbędnych oszczędności bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, a tym samym nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.