Uzasadnienie
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako ppsa) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Tymczasem skargę kasacyjną w niniejszej sprawie sporządzili osobiście skarżący – B. O. i M. O., którzy nie byli do tego uprawnieni. Skarga kasacyjna dotknięta jest zatem nieusuwalnym brakiem, który w świetle art. 176 ppsa, czyni tę skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 ppsa, postanowiono jak w sentencji.