Uzasadnienie
J. K. wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności, a utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.266,89 zł brutto – 1.068,87 zł netto.
Oświadczył, że oprócz mieszkania o powierzchni użytkowej 35,80 m2 nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Podniósł, że płaci alimenty na rzecz córki D. K. i brakuje mu środków na konieczne leczenie, a nawet na zakup żywności oraz innych artykułów codziennego utrzymania.
Do wniosku dołączył kserokopie: orzeczeń o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] maja 2013 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2011 r., skierowania do szpitala z dnia [...] sierpnia 2013 r., decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] marca 2003 r. o wznowieniu wypłaty renty, karty informacyjnej leczenia szpitalnego, badania radiologicznego, przelewu kwoty 300 zł z tytułu alimentów dla D. K..
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, załączonych dokumentów oraz akt sprawy, skarżący jest osobą niezdolną do pracy, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a jego dochód stanowi emerytura w wysokości 1.068,87 zł netto. Z tej kwoty 300 zł przekazuje córce tytułem alimentów i ponosi koszty utrzymania mieszkania, leczenia, zakupu koniecznych leków oraz wyżywienia. Zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy, uzyskiwane środki są niewystarczające do zaspokojenia jego usprawiedliwionych potrzeb życiowych.
W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.