Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. oddalił skargę wniesioną przez małoletnich K., A., D. i K. B., reprezentowanych przez przedstawicielkę ustawową – M. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Na wniosek przedstawicielki ustawowej, postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r., zostało przyznane jej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla M. B. r. pr. R. F. Ustanowiony radca prawny złożył w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od wydanego przez Sąd wyroku. Jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w podwójnej wysokości, z uwagi na zawiłość i obszerność sprawy. Ponadto oświadczył, że powyższe koszty nie zostały opłacone zarówno w części, jak i w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 lipca 2012 r. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.
Radca prawny R. F. pismem z dnia 5 lipca 2012 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponowił zamieszczony w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w podwójnej wysokości, z uwagi na zawiłość i obszerność sprawy.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie to jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258-261 tej ustawy.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.
W § 14 ust. 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w drugiej instancji należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który nie występował w sprawie przed sądem I instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia.
Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł.
Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie r. pr. R. F. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla M. B. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku o oddaleniu wniesionej skargi, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji.
Udzielona pomoc prawna polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia) od ww. orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Należy więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia.
Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji", wskaźnik procentowy stawki, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, wynosi 75 %.
Ustanowiony w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie mu kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Ponadto § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, że przedmiotowe koszty obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 stawek minimalnych oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do powołanych wyżej przepisów oraz biorąc pod uwagę nakład pracy włożony przez pełnomocnika w niniejszej sprawie ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 360 zł i powinno być podwyższone o kwotę 82,80 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 23%.
Ponadto, w niniejszej sprawie r. pr. R. F., stosownie do § 16 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ppsa oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.
Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).