Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2011 r. [...] J. M. [...] Instytutu [...] zwrócił się do Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] o wszczęcie postępowania habilitacyjnego na podstawie rozprawy "[...]".
Rada Wydziału [...] Uniwersytetu [...] na posiedzeniu w dniu [..] listopada 2011 r. powołała skład komisji do przeprowadzenia przewodu habilitacyjnego [...] J. M., zmieniony na posiedzeniu w dniu [...] grudnia 2011 r. w związku z rezygnacją [...]J. K. Powołana Komisja, jak wynika z jej protokołu z dnia [...] marca 2012 r., przedłożyła Radzie Wydziału [...] jednomyślnie wniosek dotyczący wszczęcia postępowania zmierzającego do nadania [...] J. M. stopnia naukowego doktora habilitowanego.
Wniosek ten nie uzyskał poparcia Rady Wydziału, która na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2012 r. w głosowaniu tajnym, przy 6 głosach za wnioskiem, 10 przeciwnych i 5 wstrzymujących się, nie poparła wniosku [...] J. M. o wszczęcie przewodu habilitacyjnego w dziedzinie nauk [...], dyscyplinie [...].
Dziekan Wydziału [...] przekazał [...] J. M. stanowisko Rady Wydziału wraz z uzasadnieniem.
Od uchwały Rady Wydziału J. M. złożył odwołanie do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z wnioskiem o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie wniosku o wszczęcie przewodu habilitacyjnego w myśl art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595 z późn. zm.)
W ocenie odwołującego się pozytywna ocena wymogów formalnych wniosku o wszczęcie przewodu habilitacyjnego, przedstawiona na posiedzeniu Rady Wydziału w dniu [...] kwietnia 2012 r. sprowadzała się do usankcjonowania jej uchwałami Rady Wydziału, która nie wykazała żadnych formalnych uchybień wniosku.
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...], na podstawie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki po rozpatrzeniu odwołania [...] J. M. od uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., odmawiającej wszczęcia przewodu habilitacyjnego, zaskarżoną uchwałę Rady Wydziału utrzymała w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Centralna Komisja wskazał, iż Sekcja [...], po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym, wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały (wyniki głosowania: za uchyleniem uchwały – 2 głosy, przeciw – 25 głosów, wstrzymujących się – 0 głosów).
Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji, postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę (wynik głosowania: za uchyleniem uchwały – 1 głos, przeciw – 9 głosów, wstrzymujących się – 0 głosów).
Podano, iż dorobek naukowy odwołującego się obejmuje 21 pozycji, z których 6 składa się na rozprawę habilitacyjną. Spośród pozostałych 15 tylko niektóre ukazały się w czasopismach uznanych w obiegu międzynarodowym, a inne w wydawnictwach lokalnych (w latach publikowania) nieujmowanych w większości baz danych. Wątpliwości członków Rady, co do znaczenia dorobku Kandydata w naukach [...] – rzeczoznawcy Centralnej Komisji i Członkowie Sekcji [...] uznali jako uzasadnione. Uogólniając je należy stwierdzić, że Rada Wydziału miała prawo do oceny dorobku oraz że w dorobku tym dominują prace o nieznacznej sile oddziaływania w specjalnościach, w których publikuje [...] J. M. W [...] wynosi 2.849, [...] 2.380, w [...] 2.485. Wartość ilorazu [...], wynosi poniżej 1 (poza 1 pracą). Większość prac w ostatnich latach (od 1989 r.) ukazało się w czasopismach polskich o słabej sile oddziaływania. [...] J. M. nie kierował żadnym projektem badawczym (zewnętrznym). Wniosek należy więc wzmocnić kilkoma dobrymi pracami ulokowanymi w dobrych wydawnictwach, a w niniejszej wersji jest przedwczesny.
Dorobek dydaktyczny i organizacyjny kandydata jest bogaty i szeroki. Autor ma duże doświadczenie w popularyzacji wiedzy. Recenzenci i Sekcja [...] nie wnoszą w tej kwestii krytycznych uwag.
Sekcja [...] nie dopatrzyła się natomiast w dyskusji Rady Wydziału – wypowiedzi dyskryminujących [...] J. M. ze względu na jego wiek. Stwierdzenia o liczbie lat pracy, czy terminie przejścia na emeryturę nie miały jak wynika z analizy dokumentów kontekstu pejoratywnego.
Reasumując, Centralna Komisja po zapoznaniu się z treścią odwołania i oceną dwu powołanych ekspertów–recenzentów, uznała niezasadność odwołania kandydata.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. M. zarzucił decyzji Centralnej Komisji naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. w związku z § 11 i 13 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. oraz w zw. z zarządzeniem nr [...] Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] marca 2011 r. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż zgodnie z przywołanymi w skardze podstawami prawnymi, Rada Wydziału może odmówić wszczęcia przewodu habilitacyjnego (art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy), jeżeli ubiegający się o jego wszczęcie nie spełnia wymogów formalnych – to jest przepisów rozporządzenia oraz wydanego na jego podstawie zarządzenia Dziekana Wydziału [...]. Zdaniem skarżącego zgromadzona w sprawie dokumentacja świadczy, iż spełnił on wszystkie wymogi i kryteria niezbędne do wszczęcia postępowania, w tym, w zakresie posiadanej liczby punktów wydziałowych determinujących wszczęcie tego postępowania. Decyzja organu I instancji odmawiająca wszczęcia postępowania nie podaje w uzasadnieniu jakich wymogów formalnych nie dopełnił skarżący. Z uzasadnienia decyzji wynika natomiast, iż mimo niewszczęcia postępowania, organ ten postępuje tak, jakby wszczął postępowanie i rozpatruje merytorycznie jakość dorobku skarżącego, w jego przekonaniu w sposób dowolny, względny i subiektywny.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie, nie podzielając zarzutów skarżącego odnoszących się do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sąd administracyjny bada legalność zaskarżonych rozstrzygnięć, to jest ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew podniesionym w niej zarzutom, Rada Wydziału odmawiając wszczęcia przewodu habilitacyjnego nie naruszyła art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i wskazanych w skardze przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskich i habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2004 r. Nr 15, poz. 128 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 przewód habilitacyjny przeprowadza i stopień doktora habilitowanego nadaje:
- 1. w szkole wyższej – rada wydziału lub rada innej jej jednostki organizacyjnej;
- 2. w innej placówce naukowej – rada naukowa.
Art. 18 ust. 2 stanowi zaś, iż czynności przewodu habilitacyjnego kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej w przedmiocie:
- 1. wszczęcia przewodu habilitacyjnego,
- 2. wyznaczenia recenzentów;
- 3. dopuszczenia do kolokwium habilitacyjnego;
- 4. przyjęcia kolokwium habilitacyjnego;
- 5. nadania stopnia doktora habilitowanego.
W świetle powyższych unormowań prawidłowym działaniem Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] było podanie pod głosowanie wniosku dotyczącego wszczęcia przewodu habilitacyjnego, który nie uzyskał jednak bezwzględnej większości.
Z powołanego art. 18 ust. 2 pkt 1 nie wynika jednak, co podnosi skarżący, iż Rada Wydziału może odmówić wszczęcia przewodu habilitacyjnego tylko w przypadku, gdy ubiegający się o jego wszczęcie nie spełnia wymogów formalnych wynikających z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 15 stycznia 2004 r. Podzielenie stanowiska skarżącego podważałoby sens głosowania rady nad uchwałą w przedmiocie wszczęcia przewodu habilitacyjnego, gdyż w niniejszej sprawie wniosek spełniał warunki formalne. Natomiast na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2012 r. Rady Wydziału, po zapoznaniu się z dorobkiem naukowym, organizacyjnym, dydaktycznym oraz protokołem Komisji powołanej do uzasadnienia wniosku o wszczęcie przewodu habilitacyjnego, głosowała nad uchwałą w sprawie wszczęcia przewodu habilitacyjnego. Uchwała w tym przedmiocie ma charakter aktu samodzielnego właściwej rady jednostki organizacyjnej, podejmowanej w głosowaniu tajnym, a zatem nie ma możliwości ustalenia powodów głosowania za podjętą uchwałą.
W związku z powyższym stwierdzić należy, iż ustawodawca nie stanowi o nadaniu stopnia naukowego z mocy ustawy po spełnieniu określonych warunków. Czynności przewodu habilitacyjnego, o których mowa w art. 18 ust. 2 ustawy, kończą się uchwałami rady jednostki organizacyjnej, które są samodzielnym aktem będącym wynikiem oceny dorobku naukowego habilitanta.
W tych warunkach skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, mogących mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie.
W ocenie Sądu, w postępowaniu przed organami I i II instancji były zachowane podstawowe reguły proceduralne, regulujące postępowanie w sprawach stopni naukowych.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.