Uzasadnienie
Dnia 3 lipca 2024 r. R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Centrum Szkolenia Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] marca 2024 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania należności pieniężnych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] organ na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uwzględnił ww. skargę w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Instytucję umorzenia postępowania reguluje przepis art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2024 r. poz. 935, dalej, jako: P.p.s.a.). Stosownie do powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie:
- 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.
Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235 czy T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska: Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495).
W analizowanej sprawie, po wniesieniu przez R. F. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] – Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej decyzją z dnia [...] lipca 2024 r. Nr [...] uchylił wskazaną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji (pkt 1), przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji (pkt 2) oraz stwierdził, że uchylone decyzje nie były wydane bez podstawy prawnej, ani nie naruszyły prawa w stopniu rażącym (pkt 3). Okoliczność ta czyni wydanie wyroku zbędnym, brak jest bowiem przedmiotu tegoż postępowania. Z tych względów uznać należało, iż postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jak w sentencji.