Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., odmówiła przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] października 2012 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu z powodu wypadku.
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że zawiadomienie TWKL w G. z dnia [...] października 2012 r., wydane w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem z dnia [...] czerwca 2012 r. –zostało wysłane pocztą i odebrane przez zainteresowanego w dniu [...] października 2012 r. Zawiadomienie zawierało pouczenie, iż od orzeczenia przysługuje odwołanie do RWKL w K. za pośrednictwem TWKL w G. w terminie 14 dni od daty jego otrzymania.
Dalej podkreślił, że zawiadomienie do orzeczenia TWKL zostało odebrane w dniu [...] października 2012 r., a odwołanie od niego zostało napisane w dniu [...] lutego 2013 r. i nadane w dniu [...] lutego 2013 r. w Urzędzie Pocztowym w R. Zestawiając powyższe daty, organ ustalił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Ostatnim dniem do złożenia odwołania był dzień [...] listopada 2012 r., zgodnie z art. 57 kpa.
Zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Zainteresowany wniósł samo odwołanie, bez wniesienia prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W uzasadnieniu skargi D. R. podał, że jego zdaniem zawiadomienie nie ma mocy prawnej orzeczenia, a ponadto to organ nie przestrzegał terminów do wydania orzeczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, orzeczenia Wojskowych Komisji Lekarskich nie mają przymiotu decyzji administracyjnych i od tego typu orzeczeń nie służy skarga do sądu administracyjnego. Następnie organ odniósł się do merytorycznej treści orzeczenia TWKL.
Następnie wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zainteresowany wniósł samo odwołanie bez wniesienia prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a więc stan faktyczny sprawy nie pozwala uznać, że odwołujący spełnił przesłanki określone w art. 58 § 1 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie w ocenie Sądu narusza przepisy prawa.
Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem sprawy niniejszej nie jest orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie ustalenia uszczerbku na zdrowiu dla celów odszkodowawczych to w istocie nie podlega kognicji sądów administracyjnych, a postanowienie o charakterze procesowym w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W niniejszej sprawie organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a następnie zasadnie przyjął, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zgodnie z § 2 tego przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Natomiast na podstawie art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że skarżący złożył odwołanie od zawiadomienia/decyzji organu I instancji ze znacznym uchybieniem terminu i również nie budzi wątpliwości, że w odwołaniu nie został sformułowany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w taki sposób w jaki przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wniosek taki nie został w ogóle wniesiony.
Podkreślić należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania powinien wynikać wprost z pisma, a nie być ustalany przez organ w procesie interpretacji np. celu wynikającego z oświadczenia zawartego we wniosku.
Przypomnieć należy, że zarówno w literaturze przedmiotu jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż organ nie może działać z urzędu w sprawie przywrócenia terminu. Należy zatem podkreślić, że ewentualne przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może nastąpić jedynie na wyraźną prośbę zainteresowanego. Sam fakt dokonania określonej czynności procesowej może nastąpić jedynie na wyraźną prośbę zainteresowanego. Sam fakt dokonania określonej czynności po terminie nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa wniosek o przywrócenie terminu.
Jeszcze raz należy wyraźnie podkreślić, że instytucja przywrócenia terminu oparta jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że wnoszący podanie musi w sposób nie budzący wątpliwości domagać się przywrócenia terminu.
W sprawie niniejszej taki wniosek nie został w ogóle złożony, a więc postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.