Uzasadnienie
D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pkt [...] orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z [...] maja 2024 r. nr [...] dotyczący określenia inwalidztwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić, ponieważ nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na działania i zaniechania organów określone w art. 3 § 2 pkt 1-9 i § 2a, art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jak również w sytuacjach przewidzianych przepisami odrębnych ustaw.
Skarga na działanie lub zaniechanie niezawarte w ww. katalogu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (§ 1 pkt 1). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych i ich orzeczenia dzielą się na dwie grupy.
Pierwsza grupa tych orzeczeń dotyczy kwestii zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Na tego rodzaju orzeczenia przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ rozstrzygają one istotę sprawy, czyli zdolność do służby wojskowej. Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, a w konsekwencji zakwalifikowanie do danej grupy inwalidztwa. Orzeczenia w przedmiocie ustalenia związku stanu zdrowia ze służbą wojskową jako sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych podlegają kognicji sądu powszechnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych
}w postępowaniach o świadczenia przysługujące z tego tytułu, tj. odszkodowania, renty, emerytury. Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznania skargi na orzeczenie w tym przedmiocie (por. uchwała SN z 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/00, a także postanowienie WSA w Warszawie z 11 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 165/18).
Nie budzi wątpliwości Sądu, że orzeczenie w zaskarżonym zakresie nie dotyczy ustalenia kategorii zdolności do służby wojskowej bądź samej zdolności do służby wojskowej, lecz kwestii określenia inwalidztwa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt. 1 sentencji, natomiast o zwrocie wpisu postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt. 2 sentencji.