Uzasadnienie
A. B. w niniejszej sprawie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku skarżący oświadczył, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury wojskowej, która podlega egzekucji komorniczej i po opłaceniu opłat, na życie pozostaje mu około 400 zł.
Ponadto podał, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Na wezwanie referendarza uzupełnił swój wniosek, poprzez dołączenie do akt oświadczenia w przedmiocie wysokości opłat z tytułu utrzymania mieszkania oraz kopii następujących dokumentów: zawiadomienia o wymiarze opłat za mieszkanie, faktury VAT za energię elektryczną, faktury za Telewizję kablową, faktury za gaz, decyzji o waloryzacji emerytury wojskowej.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu na A. B. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi A. B. jest postanowienie Ministra Obrony Narodowej, dotyczące uchybienia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego - eksmisji z przydzielonej kwatery.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie, jako związanej ze stosunkiem służbowym, skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącego jest trudna. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego emerytura wojskowa wynosi co prawda 2.155,28 zł, ale po potrąceniu należnego podatku, składek oraz kwoty 538,82 zł z tytułu wykonawczego, świadczenie wypłacane jest w wysokości 1.228,48 zł miesięcznie. Z tej kwoty skarżący powinien opłacić koszty związane z utrzymaniem mieszkania, w wysokości około 600 zł miesięcznie i spłacić zaległość czynszową, która - jak wynika z akt administracyjnych - wynosiła, na dzień 31 marca 2008 r., 16.585,64 zł. Jednocześnie skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.