Uzasadnienie
Skarżący M.K. na urzędowym formularzu PPF zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od 1979 r. nie pracuje. Jest osobą bezdomną i nie posiada żadnego obywatelstwa.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani rachunków bankowych.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżący oświadczył, że nie jest w stanie odpowiedzieć na żadne pytanie zawarte w wezwaniu, ponieważ przerasta to jego wiedzę i intelekt. Oświadczył też, że "w tym momencie" nie jest świadomy czego dotyczy sprawa.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia On przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest On w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Skarżący jest osobą bezdomną i nie posiada żadnego majątku. Ostatnio był zatrudniony w 1979 r. i w tym też roku ostatni raz otrzymał wynagrodzenie za pracę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.