Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 lipca 2017 r. M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1326/17 skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wnioskiem z dnia 29 września 2017 r. skarżący zwrócił się do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1326/17 odmówiono M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z dnia 29 grudnia 2017 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od przedmiotowego postanowienia referendarza sądowego.
WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 16 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1326/17 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1326/17.
Odpis przedmiotowego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 28 marca 2018 r.
Pismem z dnia 05 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1326/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2018 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w aktach sprawy).
Pismem z dnia 29 marca 2018 r. (06 kwietnia 2018 r. – data wpływu pisma na Biuro Podawcze WSA w Warszawie) skarżący cofnął skargę, wniesioną w przedmiotowej sprawie.
Następnie pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r. – nadesłanym do Sądu drogą elektroniczną – skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, poinformował Sąd, że pismem z dnia 29 marca 2018 r. cofnął skargę.
Jednocześnie skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego od ww. skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ww. ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Natomiast w myśl art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wyjaśnić należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter i inni, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, Wydanie II, s. 154.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Natomiast pismem z dnia 29 marca 2018 r. skarżący cofnął skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.