Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w B., działając na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 1a pkt 1, art. 13 ust. 6, art. 21 ust. 1, art. 24 ust. 1, art. 32 ust. 1 i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398) w zw. z art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203 z późn. zm.), w dniu [...] marca 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą przyznał C. B. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w Ł. o powierzchni użytkowej podstawowej 41,80 m2 i użytkowej 56,50 m2 na czas pełnienia obowiązków na stanowisku oficera sekcji w Jednostce Wojskowej nr [...] w Ł. W wyniku złożonego od powyższej decyzji odwołania, Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) w dniu [...] maja 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy podał m.in., że decyzja z dnia [...] marca 2007 r. znajduje potwierdzenie w obowiązujących przepisach prawa. Przepisy te zostały przez organ pierwszej instancji prawidłowo zastosowane i organ dokonał właściwej ich wykładni.
Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez C. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł w niej, że przydzielony mu lokal mieszkalny wymaga przeprowadzenia generalnego remontu, a przyznana na remont kwota jest niewystarczająca do pełnego pokrycia kosztów przygotowania lokalu do zamieszkania. Podniósł również, że obok niekorzystnych dla niego skutków finansowych jakie poniósłby przyjmując zaproponowany mu lokal mieszkalny jest to niecelowe, gdyż został on zakwalifikowany do odbycia w latach 2007/2008 studiów podyplomowych w Akademii Obrony Narodowej w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się również do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzając, że nie są one zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 z późn. zm.) dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub w którym zajmuje takie stanowisko, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości, w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko albo w miejscowości pobliskiej, bądź wydaje decyzję, o której mowa w ust.
6. Decyzja o prawie zamieszkiwania może obejmować zasób mieszkaniowy towarzystwa budownictwa społecznego oddanego Agencji do dyspozycji na podstawie umowy oraz zasób mieszkaniowy pozyskiwany przez Agencję na podstawie innych tytułów prawnych.
Z przepisu tego wynika, że na dyrektorze oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej ciąży obowiązek wydania decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego żołnierzowi w przypadku złożenia wniosku przez dowódcę jednostki, w której pełni on służbę. Wniosek taki został złożony.
W niniejszej sprawie organ prawidłowo zastosował się do dyspozycji zawartej w art. 24 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wydał decyzję o przydziale skarżącemu lokalu mieszkalnego na czas pełnienia określonych obowiązków służbowych na danym stanowisku.
Zgodnie z art. 32a powołanej ustawy żołnierz służby stałej obejmujący lokal mieszkalny na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania przed jego zasiedleniem otrzymuje ryczałt remontowy (ust. 1). Ryczałt remontowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje, o ile od dnia wybudowania lub remontu lokalu mieszkalnego upłynął więcej niż jeden rok i lokal był zamieszkiwany przez inną osobę (ust. 2). Wysokość ryczałtu remontowego za każdy rok zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przez poprzednią osobę, przy spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 2, jest iloczynem powierzchni użytkowej lokalu i 1/160 wartości odtworzeniowej, o której mowa w art. 47 ust. 1 pkt 3 (ust. 3). Ryczałt remontowy wypłacany w pierwszych trzech latach od dnia wybudowania lub remontu lokalu mieszkalnego wypłaca się w wysokości należnej za jeden rok (ust. 4). Maksymalna wysokość ryczałtu remontowego nie może być wyższa niż pięciokrotność rocznego ryczałtu remontowego, o którym mowa w ust. 3 (ust. 5).
Żołnierzowi służby stałej obejmującemu lokal mieszkalny na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przed jego zasiedleniem Agencja wypłaca dodatkowo kwotę należną od poprzedniej osoby, stanowiącą równowartość kosztów, o których mowa w art. 32 ust. 4 (ust. 6).
W świetle powyżej przytoczonego przepisu stwierdzić należy, że zarzut skarżącego kwestionujący wysokość przyznanej kwoty na remont przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie jest zasadny i stanowi jedynie jego subiektywną ocenę, która nie znajduje potwierdzenia w mających w sprawie zastosowanie przepisach prawa.
Nie jest również trafny zarzut skarżącego dotyczący wydanej opinii o stanie technicznym przydzielonego mu lokalu mieszkalnego. Opinia ta została wydana, wbrew twierdzeniu skarżącego, przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia.
Fakt, że skarżący będzie odbywał studia podyplomowe w W. dla sprawy o przydziale lokalu mieszkalnego nie ma żadnego znaczenia, co w sposób właściwy organ wyjaśnił w odpowiedzi na skargę.
Sąd ze zrozumieniem przyjmuje argumenty skarżącego, które wynikają zapewne z bardzo długiego okresu czasu oczekiwania przez żołnierza na lokal mieszkalny, jednakże nie zmienia to faktu realizacji przez organ zaskarżoną decyzją podstawowego prawa żołnierza jakim jest dokonanie przydziału lokalu mieszkalnego.
Reasumując Sąd nie dopatrzył się uchybień, ani naruszeń prawa w takim stopniu, aby skutkowały one uchyleniem, albo stwierdzeniem nieważności zaskarżonych decyzji i dlatego na mocy art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.