Uzasadnienie
A. J., występująca w imieniu małoletniego syna – P. T. - wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi A. J. w niniejszej sprawie jest odmowa przyznania jej synowi przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych renty rodzinnej w drodze wyjątku. Zakres przedmiotowy skargi dotyczy więc świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Oznacza to – stosownie do art. 241 powołanej wyżej ustawy - że w tej sprawie skarżąca z mocy prawa jest zwolniona całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków.
Z uwagi na powyższe złożenie przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne, gdyż Sąd nie pobiera kosztów sądowych od osób ustawowo zwolnionych z ich ponoszenia.
W tej sytuacji uznano, że złożony wniosek, należy oddalić, bowiem nie podlega on ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Dlatego, na podstawie art. 241 w związku z art. 239 pkt 1 lit. e oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.