Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 8 marca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1332/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodnicząca Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski
Rozpoznanie
w dniu 8 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi G. L. na działania Centralnego Zarządu Służby Więziennej dotyczące odbywania przez G. L. kary pozbawienia wolności postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

UZASDNIENIE

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która zgonie z art. 3 § 1i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) obejmuje m.in. orzekanie skarg na:

  1. 1. decyzje administracyjne,
  2. 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
  3. 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
  4. 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

W przedmiotowej sprawie G. L. przedmiotem skargi uczynił nie satysfakcjonujące go odpowiedzi Centralnego Zarządu Służby Więziennej na wystąpienia dotyczące warunków bytowych panujących w Zakładzie Karnym w W. i postępowania funkcjonariuszy tego zakładu.

Skargi kierowane przez G. L. były rozpatrywane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 151, poz. 1467). Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 z późn. zm.) skazany odbywający karę pozbawienia wolności może zaskarżyć decyzję prezesa sądu lub upoważnionego sędziego, sędziego penitencjarnego, dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej albo osoby kierującej innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisji penitencjarnej, sądowego kuratora zawodowego oraz innego organu uprawnionego przez ustawę do wykonywania orzeczeń – do sądu penitencjarnego.

Stąd też należy uznać, że skargi na akty wydane przez Centralny Zarząd Służby Więziennej oraz czynności podejmowane przez wymienione wyżej organy pozostają poza kognicją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58§ 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.