Uzasadnienie
Ł. N. wnioskiem z dnia 6 lutego 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z ojcem, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie wynosi (wg oświadczenia) 1200 zł brutto i obejmuje wynagrodzenie jego ojca.
Jednocześnie ze złożonych przez skarżącego, w wyniku wezwania Sądu, dokumentów źródłowych wynika, że jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (kopia decyzji Starosty O. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] wraz z kopia wykazu wizyt w celu potwierdzenia gotowości do pracy).
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy podkreślić, że podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Poczynione zaś w tym przedmiocie ustalenia, tzn. wykazane bezrobocie skarżącego i wysokość osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu (w rozbiciu – 600 zł brutto na osobę) dowodzą, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.