Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a Kpa oraz art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012r., poz. 576 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2015 r., cofającą W. J. pozwolenie na broń palną sportową.
W uzasadnieniu decyzji Komendant Główny Policji wskazał, iż [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] w związku z treścią art. 10 ust. 3 pkt 3 i art. 10b ustawy o broni i amunicji wszczął postępowanie w sprawie weryfikacji, czy W. J. legitymuje się aktualnymi, według obowiązujących obecnie przepisów, dokumentami (zaświadczenie i licencja) uprawniającymi do posiadani broni palnej sportowej. Jak wynika z akt sprawy W. J. decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z 1994 r. uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej sportowej z uwagi na członkostwo w Klubie Strzeleckim "[...]" w [...] i czynne uprawianie strzelectwa sportowego. W 1998 r. uzyskał także licencję Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego uprawniającą do uprawiania strzelectwa sportowego w dziedzinie strzeleń kulowych, z wyjątkiem strzelań z broni centralnego zapłonu. Licencja ta utraciła swoją ważność na mocy przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2005 r. o sporcie (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 715).
W. J. przedstawił zaświadczenie z dnia [...] listopada 2014 r. o przynależności do Klubu Strzelectwa Sportowego "[...] " w [...]i zobowiązał się do dostarczenia aktualnego patentu strzeleckiego i licencji Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego (pismo zainteresowanego z dnia [...] listopada 2014 r.). Do dnia wydania decyzji przez organ pierwszej instancji dokumenty te nie zostały przedstawione. Jednocześnie organ uzyskał informacje od Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego (pismo z dnia [...] lutego 2015 r.), iż strona nie jest członkiem tego związku, nie posiada kwalifikacji do uprawiania sportów o charakterze strzeleckim i nie posiada licencji na uprawianie strzelectwa sportowego.
W tym stanie sprawy [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] w dniu [...] marca 2015 r., na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji, wydał decyzję o cofnięciu pozwolenia na broń palną sportową, uznając, iż strona nie posiada wymaganych prawem uprawnień do posiadania takiej broni (art. 10 ust. 3 pkt 3 i art. 10b ustawy o broni i amunicji).
Komendant Główny Policji rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji, podzielił jej zasadność. Podkreślił reglamentacyjny charakter przepisów regulujących dostęp do broni i wskazał, iż warunki uprawiania strzelectwa sportowego z własnej broni palnej sportowej ulegały zmianom na przestrzeni lat. W chwili obecnej broń do celów sportowych mogą posiadać osoby, które należą do stowarzyszenia o charakterze strzeleckim, mogą udokumentować posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b ustawy oraz mają licencję właściwego polskiego związku sportowego (art. 10 ust. 3 pkt 3). Skoro bowiem W. J. przestał spełniać wymogi niezbędne do zachowania pozwolenia na broń sportową, zasadne jest uznanie, iż w jego sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji, nakazujące cofnięcie pozwolenia.
W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji.
W piśmie uzupełniającym skargę, pełnomocnik skarżącego tej decyzji zarzucił naruszenie norm prawa materialnego, to jest art. 10 ust. 1 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji, przez nieuwzględnienie odwołania pomimo tego, że wnioskodawca udokumentował istnienie ważnej przyczyny posiadania broni dla celów sportowych, poprzez przedłożenie do akt postępowania administracyjnego dokumentów w postaci licencji na uprawianie strzelectwa sportowego wystawionego przez Polski Związek Strzelectwa Sportowego z dnia [...] października 1998 r., zaświadczenia wydanego przez Klub Strzelectwa Sportowego "[...]" w [...] (z dnia [...] listopada 2014 r.), potwierdzającego członkostwo skarżącego w klubie strzeleckim, jego regularny udział w treningach sportowych i kwalifikacje do uprawiania sportów o charakterze strzeleckim.
Wskazując na powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie w całości decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2015 roku i poprzedzającej jej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2015 roku.
W uzasadnieniu decyzji podkreślił, iż decyzja - pozwolenie na broń do celów sportowych - ma charakter decyzji związanej. Oznacza to, że w przypadku spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek materialnoprawnych wskazanych art. 10 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji oraz przy braku przesłanek negatywnych, określonych w art. 15 ust. 1 ustawy, właściwy organ Policji zobowiązany jest do wydania pozwolenia. Skarżący udokumentował istnienie ważnej przyczyny do posiadania palnej broni sportowej, zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, o czym świadczą powyższe dokumenty. Podkreślił także, iż organy policji nie udowodniły istnienia po stronie skarżącego negatywnych przesłanek zakazujących posiadania przez niego broni.
Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, iż warunkiem posiadania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych, jest - jak stanowią przepisy brak zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz istnienie ważnej przyczyny posiadania broni (art. 10 ust. 1 i 3 pkt 3 ustawy o broni i amunicji), przy czym to ostatnie pojęcie jest zdefiniowane jako udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim i posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b ustawy oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego. Warunki te muszą być spełnione łącznie. W. J. spełnia tylko jeden z elementów ważnej przyczyny posiadania broni sportowej, a mianowicie jest obecnie członkiem Klubu Strzelectwa Sportowego "[...]" w[...], nie ma natomiast uprawnień i kwalifikacji sportowych do czynnego uprawiania sportów strzeleckich. W świetle powyższego, ustały okoliczności faktyczne, które w przeszłości zadecydowały o uzyskaniu przez niego prawa do posiadania broni palnej sportowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Pozwolenie na posiadanie broni palnej (w tym także do celów sportowych), w rozumieniu ustawy o broni i amunicji, jest uprawnieniem reglamentowanym.
W zakresie uzyskania pozwolenia na posiadanie broni nie obowiązuje zasada prawa nabytego. Dlatego w przypadku zmiany przepisów ustawy o broni i amunicji, posiadacz zezwolenia na broń palną powinien wykazać się spełnianiem aktualnych wymogów ustawowych regulujących zasady posiadania broni.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż skarżący spełniał niegdyś wszystkie wymogi do uzyskania pozwolenia na broń palna sportową, dlatego też zezwolenie takie w 1994 roku otrzymał.
W 1998 r. skarżący uzyskał także licencję Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego uprawniającą do uprawiania strzelectwa sportowego w dziedzinie strzeleń kulowych, z wyjątkiem strzelań z broni centralnego zapłonu, wydaną na podstawie art. 24 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 226, poz. 1675). Licencja ta, pomimo jej wydania na okres bezterminowy, utraciła swoją ważność na mocy przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2005 r. o sporcie (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 715), albowiem nie obowiązuje już art. 24 ustawy o kulturze fizycznej, gdyż ustawa ta został uchylona przez art. 93 ustawy o sporcie.
Obecnie sprawy dotyczące licencji reguluje Regulamin przyznawania i pozbawiania licencji zawodniczych uprawniających do uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym w dyscyplinach wchodzących w skład sportu strzeleckiego, uchwalonym przez Polski Związek Strzelectwa Sportowego na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o sporcie.
Wydaną w tym trybie licencją skarżący nie legitymuje się i nadto organ I instancji uzyskał z Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego informację, że W. J. nie jest członkiem tego Związku oraz nie posiada kwalifikacji do uprawiania sportów o charakterze strzeleckim ani licencji na uprawianie takich sportów (pismo PZSS z dnia [...] lutego 2015 r.).
W myśl obecnie obowiązującego art. 10b ust. 1 ustawy o broni i amunicji, uprawianie sportów o charakterze strzeleckim wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji, potwierdzonych stosownym dokumentem oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa obowiązujących w tych sportach, a stosownie do dyspozycji ust. 3 tego przepisu, dokument, o którym mowa w ust. 1 potwierdza posiadanie kwalifikacji niezbędnych do ubiegania się o wydanie pozwolenia na broń do celów sportowych. Warunkiem zaś posiadania pozwolenia na broń palną sportową do celów sportowych, jest - jak stanowią przepisy art. 10 ust. 1 i 3 pkt 3 ustawy - brak zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz istnienie ważnej przyczyny posiadania broni, przy czym to ostatnie pojęcie jest zdefiniowane jako w szczególności udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b oraz licencji właściwego polskiego związku sportowego. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
W. J. spełnia tylko jeden z elementów ważnej przyczyny posiadania broni sportowej, a mianowicie jest obecnie członkiem Klubu Strzelectwa Sportowego "[...]" w [...]. Nie legitymuje się natomiast aktualnymi dokumentami potwierdzającymi uprawnienia i kwalifikacje do czynnego uprawiania sportów strzeleckich.
Dlatego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, trafnie jest twierdzenie organów Policji obu instancji, iż ustały okoliczności, które w przeszłości zadecydowały o uzyskaniu przez skarżącego prawa do posiadania broni palnej sportowej.
Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy o broni i amunicji, ustanie takich okoliczności wprost nakazywało cofniecie pozwolenia na posiadanie broni palnej sportowej.
Z tych też przyczyn niezasadne jest powoływanie się w skardze na spełnianie przez skarżącego ogólnych przesłanek do posiadania broni przy jednoczesnym braku przeciwwskazań do jej uzyskania.
Argumentacja ta jest chybiona, skoro skarżący nie posiada, wymaganych przepisem art. 10b ustawy o broni i amunicji, aktualnej licencji właściwego polskiego związku sportowego do uprawiania sportu strzeleckiego, stanowiącego jeden z warunków ustawowych, niezbędnych do posiadania broni palnej strzeleckiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji oraz utrzymana nią w mocy decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] posiadały wady skutkujące ich uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności i dlatego na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.