Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 kwietnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie [...] z siedzibą w K. w likwidacji (zwane dalej: Stowarzyszenie, skarżący) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2021 r. o sygn. akt III OZ 95/21.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2021 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, w termie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Stowarzyszenia, tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi.
W sprawie na podstawie danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym (za numerem [...]) – wpis z dnia [...] października 2020 r. ujawniono (dokumentacja w aktach II SPP/Wa 315/20), że na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w K. Wydział [...] Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2019 r. sygn. akt [...], Stowarzyszenie zostało rozwiązane i zarządzono jego likwidację z ustanowieniem likwidatora.
Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2021 r. wezwano M. P. – likwidatora Stowarzyszenia [...] w likwidacji z siedzibą w K. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez podpisanie skargi z dnia 1 kwietnia 2021 r. Do wezwania załączono kserokopię skargi celem jej podpisania i zwrotu do Sądu, a także wskazano, że skargę można podpisać osobiście w siedzibie sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 30 lipca 2021 r. Termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 6 sierpnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z treścią art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Osoby, które podpisały skargę nie przedłożyły właściwego dokumentu potwierdzającego ich umocowanie do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia. Prawidłowym bowiem dokumentem potwierdzającym prawo do ich działania będzie wypis z KRS, z którego wynikałoby, że są osobami uprawnionymi do reprezentowania skarżącego Stowarzyszenia. Oznacza to, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało wykonane.
W dacie złożenia skargi skarżący nie był stowarzyszeniem faktycznie działającym – prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla K. w K. Wydział [...] Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...], [...].11.2019, stowarzyszenie zostało rozwiązane oraz zarządzono jego likwidację i ustanowiono likwidatora (wpis w KRS z dnia [...] października 2020 r.).
Powyższe prowadzi do wniosku, że stowarzyszeniu w likwidacji - z uwagi na brak interesu prawnego (nie może prowadzić działalności określonej w statucie) - nie przysługuje przymiot skarżącego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. Wobec faktu, iż aktualnie skarżący nie posiada interesu prawnego, stwierdzić należy, że złożona przez niego skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.