Uzasadnienie
Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 17 listopada 2003 r. A.B. wystąpiła do Urzędu B., Delegatura Biura Naczelnego Architekta Miasta, na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), z wnioskiem o wykonanie kserokopii dokumentacji dociepleń budynków oraz remontów balkonów przy ul. [...], [...],[...],[...] wykonanych w 2003 r. przez SBM "P." z siedzibą w W. przy ul. [...].
A. B. żądanie swoje ponowiła w dniu 12 stycznia 2004 r. precyzując, że chodzi o udostępnienie w szczególności dzienników budowy, projektów technicznych, wniosków SBM "P." o wydanie decyzji pozwoleń za budowę oraz zgłoszeń do Urzędu Dzielnicy B. o zakończeniu robót.
Prezydent W. decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odmówił wydania kserokopii żądanej dokumentacji dotyczącej robót dociepleniowych wymienionych wyżej budynków.
Uzasadniając, organ wskazał, że przepisy powołanej ustawy nie przewidują udostępnienia zainteresowanym dokumentacji budowlanej. Natomiast A. B. otrzymała w dniu 16 grudnia 2003 r., stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 2 tej ustawy, kserokopie decyzji administracyjnych zezwalających na wykonanie ocieplenia budynków będących pod zarządem Spółdzielni "P." wydanych w latach 1999 – 2003 r.
W dniu 7 kwietnia 2004 r. A. B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2004 r., wskazując na błędną interpretację ustawy o dostępie do informacji publicznej, a szczególności zawężającą wykładnię art. 6 oraz pominięcie art. 3 oraz związanego z nim art. 5 tej ustawy. Zarzuciła również naruszenie przez organ procedury administracyjnej art. 57 § 1 i § 5 oraz art. 107 kpa w związku z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ powołał wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2001 r. sygn. akt II SA 155/01, w którym Sąd wyraził pogląd, że akta administracyjne nie są dokumentami urzędowymi i już z tego powodu żądanie udostępnienia dostępu do nich jest bezzasadne. Udostępnienie dokumentów z tych akt jest możliwe pod warunkiem, że dotyczą one sfery życia publicznego. Projekty budowy lub modernizacji obiektów budowlanych wykonane na zlecenie osób fizycznych nie spełniają tego warunku.
Organ stwierdził, że wnioskowane dokumenty, a w szczególności dzienniki budowy, projekty techniczne, wnioski SBM "P." o wydanie decyzji pozwoleń za budowę oraz zgłoszenia do Urzędu Dzielnicy B. o zakończeniu robót nie spełniają definicji dokumentu urzędowego określonej w art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem, zarzut naruszenia art. 3 i 5 tej ustawy uznano za chybiony, z tego względu, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
W skardze do sądu A. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazała na wadliwą interpretację zarówno ustawy o dostępie do informacji publicznej jak i powołanego wyroku. Skarżąca zwróciła uwagę, że orzeczenie NSA dotyczyło dostępu do akt administracyjnych w sprawie dotyczącej osoby fizycznej, zaś w przedmiotowej sprawie udzielenie informacji publicznej dotyczy działalności Spółdzielni Mieszkaniowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumentację zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać na niekonsekwencję organu, który uzasadniając zaskarżoną decyzję twierdzi, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i jednocześnie wykorzystuje przewidziane w tej ustawie formy działania tj. wydaje rozstrzygnięcie na podstawie art. 16 nakazującego wydanie decyzji w razie odmowy udzielenia informacji.
W związku z tym, że ustawa o dostępie do informacji publicznej odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy, to wydanie na jej podstawie decyzji jest możliwe wówczas, gdy w grę wchodzi zakres podmiotowy i przedmiotowy tej ustawy, a następuje odmowa udzielenia informacji i to tylko z uwagi na ochronę danych osobowych, tajemnicę zawodową, służbową, państwową, skarbową, statystyczną czy inną tajemnicę ustawowo chronioną bądź prawo do prywatności albo umorzenie postępowania (por. art. 1, 4, 6, 16, 22 ustawy).
Niezależnie jednak od błędnej wykładni powołanego wyżej przepisu ustawy o dostępie do informacji publicznej należy stwierdzić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnoszące się do tych podmiotów. Za taką wykładnią przemawia również treść art. 5 ust. 2 ustawy. Wskazuje ona bowiem wyjątki od zasady udostępnienia, przy czym wyjątki te dotyczą właśnie informacji publicznych.
Oznacza to, że akta sprawy administracyjnej, jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, a mianowicie organów administracji publicznej, stanowią informację publiczną. Inną jest natomiast kwestią dostępu do zawartych w tych aktach danych osobowych czy informacji stanowiących prawnie chronioną tajemnicę bądź ochronę prawa prywatności. Oznacza to, że organ odmawiając udostępnienia informacji musi konkretnie wskazać, jakie dokumenty podlegają wyłączeniu ze względu na ochronę wspomnianych dóbr. W żadnym razie nie może być jednak tak, aby uznał je w całości za niepodlegające udostępnieniu, bez żadnych ustaleń, tzn. jeżeli nie nadał im charakteru tajemnicy służbowej i nie opatrzył zgodnie z ustawą z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95 ze zm.) klauzulą poufne, ani nie wykazał, że dotyczą one prawnie chronionej tajemnicy, prawa prywatności, itp. (por. wyrok NSA z 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 1956/02, Lex nr 78062).
Tymczasem w omawianej sytuacji organy obu instancji, nie wskazały na ograniczenia dotyczące takich konkretnych dokumentów, lecz w całości uznały akta administracyjne dotyczące dociepleń w oznaczonych budynkach wykonanych w 2003 r. przez SBM "P." za dane niebędące informacjami publicznymi.
Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 powoływanej ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 77 § 1 kodeks postępowania administracyjnego. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 powołanej ustawy.