Uzasadnienie
A. P. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W oświadczeniu zawartym w formularzu PPF wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i finansowej, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Podała, że na dochód jej gospodarstwa domowego składa się jedynie zasiłek dla osób bezrobotnych w kwocie 664,90 zł brutto. Podniosła, że nie opłacała swoich zobowiązań z uwagi na fakt, że zasiłek nie był wypłacany.
Do wniosku dołączyła kserokopię decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca została uznana za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku, który obecnie wynosi 664,90 zł i stanowi jej jedyne źródło utrzymania. Nie posiada majątku ani oszczędności.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.