Uzasadnienie
H. D., uzupełniając brak formalny skargi na ww. postanowienie Prezesa Rady Ministrów poprzez podpisanie skargi, wniósł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a utrzymuje się z renty w wysokości 897,37 zł netto. Wskazał, że po wykupieniu lekarstw, których koszt oszacował na około 300 zł miesięcznie i opłaceniu rachunków pozostaje mu około 250 zł na codzienne utrzymanie. Oświadczył również, że odkłada po 130 zł miesięcznie na opał na zimę.
Oświadczył nadto, że posiada dom o powierzchni około 75 m², działkę o wielkości 16 arów, chlew o powierzchni około 45 m² oraz dwa budynki gospodarcze po 20 m², natomiast nie ma oszczędności.
Postanowieniem z dnia 5 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w pkt 2 odmówił przyznania praw pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Natomiast postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. akt I OZ 1579/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 2 ww. postanowienia i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wskazać należy, że kwestia zwolnienia skarżącego z kosztów sądowych została już prawomocnie rozpoznana w pkt 1 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2015 r., stąd też Sąd rozpozna wniosek skarżącego wyłącznie w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi renta w wysokości 897.37 zł netto. Z tej kwoty, po opłaceniu rachunków i zakupieniu lekarstw, a także odłożeniu 130 zł na zakup opału na zimę, zostaje wnioskodawcy około 250 zł na codzienne utrzymanie.
W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.