Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2012 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania rewolweru jako broni palnej myśliwskiej do celów łowieckich skarżący H. M. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący wskazał, że przedmiotowa decyzja uniemożliwia mu trening strzelecki oraz korzystanie z zakupionej broni poza Polską.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znaczącej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, wydanie II, s. 62).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, wnosząc o odstąpienie od wykonania ostatecznej decyzji Komendanta Głównego Policji w żaden sposób nie wykazał, że zachodzą przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za takowe nie można przyjąć braku możliwości odbywania treningu strzeleckiego przy pomocy broni, której organ odmówił zarejestrowania, albowiem skarżący w żaden sposób nie wykazał na czym miałaby tu polegać szkoda, czy trudne do odwrócenia skutki. Podobnie należy ocenić argument o braku możliwości korzystania z broni poza granicami RP.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.