Uzasadnienie
Dnia [...] lutego 2018r. Prezydent [...] wydał decyzję, mocą której uznał J. J. za bezrobotną i odmówił jej przyznania prawa do zasiłku.
J. J. złożyła odwołanie od w/w decyzji w części odmawiającej przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Rozpoznając powyższe odwołanie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn.) oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w związku z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, z późn. zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
J. J. wywiodła do tut. Sądu sprzeciw od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. uchylającej w całości decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie art. 132 par. 2 kpa poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w niezaskarżonej części.
W oparciu o powyższy zarzut wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości względnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu sprzeciwu podkreśliła, że złożyła odwołanie decyzji nr [...] Prezydenta [...] - Urzędu Pracy [...] przy ul. [...] z dnia [...].02.2018 r. tylko w części, tj. w zakresie odmowy prawa do zasiłku. Nie zaskarżała zaś decyzji w zakresie uznaniu jej za osobę bezrobotną, co powinno spowodować, że w tym zakresie decyzja stała się ostateczne i prawomocna
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ miał podstawy do tego aby zastosować unormowanie przepisu art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Sposób sformułowania w/przywołanej normy prawnej nie budzi najmniejszej wątpliwości, ze organ II instancji, swoim uchylającym rozstrzygnięciem może objąć jedynie zaskarżoną decyzję. Decyzja w niezaskarżonej części uprawomacnia się bowiem, i nie może podlegać weryfikacji przez organ odwoławczy.
Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy, zaskarżone sprzeciwem rozstrzygnięcie Wojewody [...] jawiło się jako wadliwe. Organowi II instancji umknęło bowiem to, że strona swoim odwołaniem objęła wyłącznie część decyzji Prezydenta [...]. To zaś sprawiało, że organ odwoławczy nie miał podstaw ku temu, aby wydać decyzję w trybie art. 138 § 2 K.p.a. Nie mógł więc uchylić w całości decyzji organu I instancji, bowiem rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone tylko w części.
W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt. 1 wyroku na podstawie art.145 par.1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy będzie zobowiązany uwzględnić fakt, jedynie częściowego zaskarżenia decyzji organu I instancji.