Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił przyznania S. S. świadczenia w drodze wyjątku.
W dniu [...] czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego) S. S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od wskazanej wyżej decyzji. Wniosek ten wpłynął do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] czerwca 2020 r.
Jednocześnie w dniu [...] czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego) S. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, która w dniu [...] lipca 2020 r. została doręczona przez Sąd Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydał w dniu [...] lipca 2020 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] maja 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.).
Z przepisu tego wynika, że w przypadku wydania decyzji, od której stronie służy prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona ma możliwość wyboru środka zaskarżenia. Strona ta może bowiem złożyć od takiej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że w przypadku, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie jest dopuszczalnie zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli zatem strona wystąpi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to traci możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na tego typu decyzję.
W przypadku zaś złożenia obydwu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne bowiem jest aby ta sama decyzja były przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Przenosząc powyższe rozważania na kanwę rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący równocześnie skorzystał zarówno z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i z możliwości wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego.
W takim przypadku Sąd nie może rozpoznać skargi na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, bowiem zostało ono zaskarżone wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu ww. środka zaskarżenia otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] jest, w świetle art. 52 § 3 P.p.s.a., niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogłaby być wyłącznie decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...].
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.