Uzasadnienie
W. K. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 39 akt), który uzupełniła składając pismo z dnia 2 listopada 2015 r. wraz z dokumentami dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz formularz PPF z dnia 2 listopada 2015 r., wskazując, że wnosi również o ustanowienie adwokata.
Wnioskodawczyni stwierdziła, że jest osobą chorą, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z konkubentem, który ma 80 lat i jest chory na serce. Podała, że na dochód gospodarstwa domowego składa się otrzymywany przez nią zasiłek socjalny z ośrodka pomocy społecznej w wysokości 529 zł oraz emerytura jej partnera w kwocie 984 zł – łącznie 1.513 zł. Oświadczyła, że nie posiadają majątku ani oszczędności, natomiast zadłużenie czynszowe za zajmowany lokal wynosi 103.000 zł. Podniosła, że do stałych wydatków jej gospodarstwa domowego należą koszty związane z leczeniem, opłaty za energię elektryczną oraz koszty codziennego utrzymania.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię oraz złożonych dokumentów stwierdzić należy, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Stały dochód rodziny składa się z zasiłku stałego oraz świadczenia emerytalnego i wynosi łącznie 1.513 zł miesięcznie, co oznacza, że średnio na osobę przypada po około 756 zł. Jednocześnie zadłużenie z tytułu opłat za mieszkanie, zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni, wynosi ponad 100.000 zł. Członkowie rodziny nie posiadają również majątku ani oszczędności. Nadto w stosunku do skarżącej oraz jej partnera została wydana decyzja o opróżnieniu zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść obecnie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.