Uzasadnienie
J. W. złożył skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W skardze wniósł o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 września 2017 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
J. W. nadesłał wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym podał, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z bezrobotnym synem oraz konkubiną, która jest jedynym żywicielem rodziny. Wnioskodawca podniósł, że nie stać go na poniesienie kosztów pełnomocnika z wyboru, a ponadto z uwagi na ograniczenia zdrowotne, nie jest w stanie samodzielnie reprezentować swoich interesów w sądzie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że na dochód gospodarstwa domowego składa się renta konkubiny w kwocie 1500 zł, która jest obciążana zajęciem komorniczym w kwocie 456,74 zł oraz datacja 229 zł na mieszkanie. Jako zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca wskazał: czynsz z wodą 510 zł, prąd 150 zł, gaz 120 zł, internet 98 zł, tel. doład. 10 zł oraz lekarstwa 120 zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie ma żadnego majątku ani oszczędności.
Do wniosku o przyznanie prawa pomocy J. W. dołączył m.in. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wskazujące, że J. W. ma znaczny stopień niepełnosprawności i wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby oraz pismo z ZUS o wysokości przysługującego konkubinie wnioskodawcy świadczenia rentowego, z którego wynika, że renta po waloryzacji od 1 marca 2017 r. wynosi 1691,38 zł, do której przysługuje ekwiwalent węglowy w kwocie 135,47 zł. Łączna wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 1090,92 zł z uwagi na potrącenie z tytułu egzekucji administracyjnej w kwocie 456, 71 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym i wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Dochód trzyosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynosi łącznie 1319,92 zł, na który składa się renta konkubiny wnioskodawcy w wysokości 1090,92 zł oraz 229 zł dodatku mieszkaniowego. Na stałe koszty utrzymania składają się opłaty za mieszkanie - 510 zł, energię elektryczną - 150 zł, opłaty za internet 98 zł, doładowania telefonu 10 zł oraz lekarstwa 120 zł – łącznie 1008 zł.
W konsekwencji uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.