Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. P. S. i I. J. wystąpili do Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), z wnioskiem o udostepnienie kopii wszystkich wyroków arbitrażowych wydanych w latach 2000-2012 w postepowaniach arbitrażowych z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej toczących się na podstawie umów o ochronie i wzajemnym popieraniu inwestycji.
Prezes Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, działając na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz na podstawie art. 104 § 1 K.p.a., decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] odmówił ww. udostępnienia:
- 1. kopii orzeczenia wydanego przez Trybunał Arbitrażowy z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie [...] przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej poza oznaczeniem orzeczenia (s.
- 1) oraz rozdz. VIII pkt 674-679 zawierającym rozstrzygnięcie (s. 190) za wyjątkiem znajdującej się w pkt 676 nazwy produktu, którego dotyczyło postępowanie,
- 2. kopii orzeczenia wydanego przez Trybunał Arbitrażowy z dnia [...] września 2012 r. w sprawie [...] przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie pkt 1-6 (s.1-2), pkt 8 (s. 2), pkt 46 (s.
- 9) oraz pkt 61-237 (s. 13-70) a także w części tablicy skrótów – rozwinięcia skrótów: [...],
- 3. kopii orzeczenia wydanego przez Trybunał Arbitrażowy z dnia [...] lipca 2010 r. w sprawie M. N. przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie pkt 3-4 (s. 3-13), pkt 7 częściowo (s. 14, 15, 18-19).
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. P. S. i I. J. wystąpili do Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy.
Prezes Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, działając na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] kwietnia 2013 r. nr [...].
Pismem z dnia 01 lipca 2013 r. P. S. i I. J. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], zaskarżając ją w całości.
Następnie pismem z dnia 10 marca 2014 r. P. S. i I. J. częściowo cofnęli ww. skargę w zakresie punktu 3 decyzji Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], tj. w zakresie odmowy udostępnienia kopii orzeczenia wydanego przez Trybunał Arbitrażowy z dnia [...] lipca 2010 r. w sprawie M. N. przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie pkt 3-4 (s. 3-13), pkt 7 częściowo (s. 14, 15, 18-19).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 3 ww. art.).
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi w części za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.