Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz bezczynność organów w tych przypadkach.
Przedmiotem skargi wniesionej przez B. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą wojskową.
Zaskarżone orzeczenie wydane zostało po rozpoznaniu odwołania B. M. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. z dnia [...] kwietnia 2005 nr [...].
B. M. wnosi w skardze o "1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, 2) ponowne przeprowadzenie pełnych rzetelnych badań w celu orzeczenia aktualnego stanu (...) zdrowia oraz określenia związku współistniejących schorzeń ze służbą wojskową".
Z akt sprawy wynika, że skarżący zwolniony został ze służby wojskowej z dniem 31 listopada 2003 r. Zarówno orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, jak i orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej wydane zostały w czasie, gdy B. M. nie pozostawał już w służbie. Do Komisji Lekarskiej został skierowany na własną prośbę.
W dotychczasowym orzecznictwie przyjęto, iż istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Wskazano przy tym, że orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie nie zostało wydane w sprawie powołania lub zwolnienia skarżącego ze służby. Natomiast orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wydane dla innych celów, tj. celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu. Tego rodzaju orzeczenia wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej.
W sprawach, na potrzeby których wydawane są orzeczenia tego rodzaju, jak zaskarżone, właściwy jest sąd powszechny.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.