Uzasadnienie
Minister Pracy i Polityki Społecznej działając na podstawie art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] w sprawie uchylenia w całości decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2005r. i przyznania panu W. P. z dniem [...] stycznia 2002r. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnień organ podniósł, że brak jest podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2006 r.
Zdaniem Ministra organ administracyjny podejmując wiążące rozstrzygnięcia w prowadzonych sprawach nie może nie zastosować lub pominąć obowiązujących przepisów prawa. Błędne ich zastosowanie rodzi konieczność usunięcia takich orzeczeń z obrotu prawnego i uregulowania sytuacji prawnej strony, zgodnie z obowiązującym prawem.
Minister przywołał treść przepisu art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. Nr 166 poz. 1366), wskazuje, że prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r. przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia. Dlatego osoby z tej grupy zarówno obecnie, jak i w dniu spełniania warunków ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., nie musiały być zarejestrowane w urzędzie pracy oraz posiadać status bezrobotnego.
Organ wskazał, że spełnienie warunków do nabycia zasiłku przedemerytalnego wiąże się jednak z pozostawaniem poza zatrudnieniem w tym okresie, czyli do 12 stycznia 2002 r. Zadaniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej oznacza to, że osoby zainteresowane w dniu spełniania warunków powinny nie pracować oraz legitymowały się odpowiednim zwolnieniem z pracy, posiadając jednocześnie odpowiedni wiek i staż pracy. Tak więc warunki zaś do nabycia zasiłku przedemerytalnego, podlegają ocenie w oparciu o przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązujące na dzień 31.12.2001r. W związku z powyższym art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wskazywał, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
- - posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
- - posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym, co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zatem zdaniem organu wykazanie przez stronę postępowania, iż w okresie do 12 stycznia 2002r. pozostawała w zatrudnieniu stanowi przeszkodę w nabyciu zasiłku przedemerytalnego – dowodem jest tu świadectwo pracy wystawione przez pana E. B. [...] za okres [...] listopada 2000r.- [...] listopada 2002 r. Oznacza to, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. była zgodna z prawem.
W dniu [...] czerwca 2006 r. skargę na powyższą decyzję złożył pan W. P. Skarżący podniósł, iż spełniał przesłanki do nabycia świadczenia przedemerytalnego. Postępowanie wobec niego organowe administracji jest niezrozumiale i narusza zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Skarżący wskazał, iż nie posiada żadnych środkowa utrzymania, a otrzymane świadczenie dawałoby mu szansę na godne życie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że podstawą prawną stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. o przyznaniu panu W. P. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] stycznia 2002 r. był przepis art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Przepis ten stanowi, iż stwierdza się nieważność decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Jak wynika z akt sprawy przyznanie skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 150a ust. 1 i ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1099 ze zm.) oraz art. 37j ust. 1ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z roku 2003 Nr 58 poz. 514 ze zm.) Zgodnie z ustępem pierwszym wymienionego w/w przepisem prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust.
2. Natomiast ustęp 2 stanowi, iż prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Przepis art. 37j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu opisuje przesłanki uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Jednak jak wynika z akt sprawy pan W. P. był zatrudniony w okresie od [...] listopada 2000r. do [...] listopada 2002 r. skarżący nie spełniał więc warunków do nabycia w trybie art. 37j cyt. ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. w zw. z art. 150a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż wymaganym przez przepis ustawowy okresie był osobą zatrudnioną, a więc nie miał uprawnień do nabycia statusu bezrobotnego. W tej sytuacji organ słusznie uznał, iż decyzja Wojewody [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.