Uzasadnienie
Z. S. pismem z 18 lutego 2017 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziów Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Danuty Kani, Andrzeja Góraja i Adama Lipińskiego od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych.
Wnosząc o wyłączenie składu orzekającego na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. skarżący podniósł, że ww. sędziowie:
- 1) Odrzucili wniosek o zawieszenie postępowania i uzupełnienie skargi z dnia 31 stycznia 2017 r.
- 2) Odrzucili materiał dowodowy złożony do wniosku o zawieszenie postępowania i uzupełnienie skargi z dnia 31 stycznia 2017 r.
- 3) Odrzucili wniosek z dnia 14 stycznia 2017 r. (omyłkowo styczeń-powinno być luty) złożonego 14 lutego 2017 r. podczas rozprawy.
- 4) Odrzucili pismo z dnia 28 grudnia 2016 r.
- 5) Odrzucili argumentację skarżącego opartą na dokumentach i przepisach prawnych aktów normatywnych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Powyższe okoliczności, zdaniem skarżącego, budzą uzasadnioną obawę co do bezstronności Sądu w danej sprawie. Skarżący podniósł, że Sąd odrzucając ww. pisma procesowe wraz z materiałem dowodowym zaniechał wyjaśnienia wszelkich okoliczności, faktów, dowodów, które w istotny sposób zważyłyby na prawidłowe rozstrzygnięcie sporu i wyeliminowały z obrotu prawnego czynności i decyzje sprzeczne z prawem. Ponadto skarżący stwierdził, że Sąd oddalając istotne dla sprawy dowody i pisma skarżącego dopuścił się naruszenia przepisów art. 6, 32, 33, 34, 35 ustawy o ochronie danych osobowych, art. 30, 45, 47 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 8 ust. 12 ustawy o pomocy społecznej, art. 56 oraz 124 P.p.s.a., art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, art. 5 ustawy prawo do informacji publicznej (prawo do prywatności), na które skarżący powoływał się we wniosku o zawieszenie postępowania i uzupełnieni skargi z dnia 31 stycznia 2017 r. oraz we wniosku z dnia 14 stycznia 2017 r. złożonego podczas rozprawy w dniu 14 lutego 2017 r. Ponadto skarżący wskazał, iż wszelkie jego zastrzeżenia podczas rozprawy nie zostały ujęte w protokole rozprawy.
Sędzia WSA Danuta Kania, sędzia WSA Andrzej Góraj oraz sędzia WSA Adam Lipiński złożyli oświadczenie, że w niniejszej sprawie po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. dalej jako "P.p.s.a."), wyłączające ich od rozpoznania sprawy. Ponadto oświadczyli, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Wyłączenie sędziego następuje po pierwsze z mocy samego prawa, a po drugie na żądanie lub na wniosek strony skarżącej. Różnica pomiędzy wyłączeniem sędziego z mocy prawa, a wyłączeniem na wniosek sprowadza się do podstawy wyłączenia. W przypadku wyłączenia z mocy prawa podstawą jest przepis ustawy, zaś podstawą wyłączenia na wniosek jest postanowienie sądu.
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy prawa zostały wymienione w art. 18 P.p.s.a., natomiast przyczyna wyłączenia sędziego na wniosek została określona w art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 P.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Przepisem art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia.
W sprawie niniejszej sędziowie: Danuta Kania, Andrzej Góraj i Adam Lipiński złożyli pisemne wyjaśnienie w trybie powyższego przepisu, że nie łączy ich z wnioskodawcą stosunek osobisty mogący wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy zważyć należy, że skarżący nie podniósł, ani nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności wymienionych w powołanych powyżej przepisach ustawy, mogących stanowić podstawę wyłączenia sędziego z mocy ustawy lub na wniosek. Podkreślenia wymaga, że pojęcie "uzasadniona wątpliwość", dotyczy wątpliwości co do bezstronności sędziego, która uzasadniona jest obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).
Argumenty skarżącego uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego oparte na wskazanych wyżej zarzutach, nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego i tym samym należy uznać, iż brak jest podstaw do ich uwzględnienia. Stanowią one przejaw subiektywnych odczuć skarżącego, nie znajdują natomiast oparcia w obiektywnych okolicznościach.
Także niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie mogą zostać podniesione w stosownych trybach odwoławczych.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie ma przeszkód wskazanych w powołanych na wstępie przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby sędziowie: Danuta Kania, Andrzej Góraj oraz Adam Lipiński mogli rozpoznać skargę Z. S. na decyzję Generalnego Inspektora Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych.
Jednocześnie zasadnym zdaje się wskazanie na postanowienie Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 212/71 (opubl.: OSNC 1972/3/55), w treści którego Sąd Najwyższy wyraził m. in. pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. Jak wynika z powyższego, uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego jest możliwe jedynie w sytuacji wskazania przez stronę okoliczności lub dowodów przynajmniej uprawdopodabniających istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała.
W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, że nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10).
W rozpoznawanej sprawie, w związku z tym, że nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy, jak również z uwagi na fakt, że złożone przez sędziów oświadczenia nie budzą żadnych wątpliwości, uznać należało, że wniosek o wyłącznie sędziego Danuty Kani, sędziego Andrzeja Góraja oraz sędziego Adama Lipińskiego nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.