Uzasadnienie
A. K. złożyła w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W oświadczeniu zawartym w formularzu PPF wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką, jest osobą niepełnosprawną, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Podała, że na dochód gospodarstwa domowego składa się jej renta socjalna, część renty rodzinnej oraz dodatek pielęgnacyjny - łącznie 1.154,19 zł, natomiast matka pobiera drugą część renty rodzinnej oraz wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia - łącznie 1.058,23 zł.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczyła opłaty za mieszkanie, energię elektryczną, wodę, koszty zakupu butli z gazem i opału na zimę.
Do wniosku zostały załączone kserokopie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wysokości aktualnie pobieranych świadczeń przez skarżącą oraz jej matkę, a także umowy zlecenia.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku skarżąca jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje, a na dochód gospodarstwa domowego w wysokości 2.112 zł składa się renta socjalna, renta rodzinna, dodatek pielęgnacyjny oraz wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, pobierane przez matkę skarżącej. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie wypada po 1.056 zł miesięcznie. Z tej kwoty są ponoszone opłaty za mieszkanie, za media oraz koszty codziennego utrzymania dwóch dorosłych osób.
W konsekwencji oznacza to, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.