Uzasadnienie
I. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych dokumentach ustalono, co następuje.
Skarżąca we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z pełnoletnią córką, która nie pracuje i nie uzyskuje żadnych dochodów. Stały miesięczny dochód w gospodarstwie domowym stanowi kwota 2380 zł brutto (1691,81 zł netto, zgodnie z zaświadczeniem pracodawcy - średnie miesięczne wynagrodzenia z trzech miesięcy, tj. II-IV 2011 r.). Wnioskodawczyni ponosi następujące miesięczne opłaty: czynsz – 372,73 zł, energia elektryczna – 38,60 zł, gaz – 63,40 zł, wydatki na leki i badania – około 300 zł (ustalenie dokonane na podstawie rachunków i faktur z maja 2011 r.). Skarżąca i córka nie mają żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Dochód miesięczny w gospodarstwie domowym wynosi 1691,81 zł netto. Po dokonaniu stałych miesięcznych opłat, w tym wydatków na leki, do dyspozycji dwuosobowej rodziny pozostaje kwota 917,08 zł. W przeliczeniu na jedną osobę daje to kwotę 458,54 zł.
W związku z tym, że wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł, a skarżąca obowiązana jest do ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, stwierdzić należało, że nie dysponuje środkami na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona nie ma żadnych oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów sądowych.
Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.