Uzasadnienie
A. B. pismem z dnia 14 października 2012 r. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 września 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej "ppsa"), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych w dniu 27 grudnia 2012 r. dokumentach, Sąd ustalił, co następuje.
A. B. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą w podeszłym wieku (91 lat), ma problemy ze wzrokiem i poruszaniem się. Jej źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 1933,91 zł netto, z której opłaca lokal mieszkalny w kwocie 447 zł, energię elektryczną w wysokości 181 zł, gaz w kwocie 237 zł.
Zdaniem Sądu A. B. wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego też należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ppsa, postanowił jak w sentencji.