Uzasadnienie
K. F. po oddaleniu jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 31 maja 2016 r., do którego dołączył wyciąg z rachunku bankowego, kserokopię PIT-40A za 2015 r., kserokopię decyzji podatkowej od nieruchomości za 2016 r., kserokopie rachunków za wodę, kserokopie decyzji ZUS o waloryzacji emerytury za lata 2013, 2015, 2016, wyniki symulacji wcześniejszych spłat kredytów.
Podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.200 zł. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył opłaty za ogrzewanie - 300 zł, zakup leków - 100 zł oraz raty zaciągniętego kredytu - 500 zł miesięcznie.
Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 170 m2, a ponadto nie ma majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika -adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych kserokopii dokumentów wynika, że jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy jest emerytura, która łącznie z dodatkiem pielęgnacyjnym od dnia 1 marca 2016 r. do wypłaty wynosi 1.438,66 zł. Skarżący mieszka sam, a na stałe koszty jego utrzymania składają się: koszty utrzymania domu, koszty leczenia oraz koszty spłaty zaciągniętych kredytów - łącznie około 900 zł. Oznacza to, że stronie na bieżące utrzymanie pozostaje około 500 zł.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową skarżącego oraz fakt, że w sprawie obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych, a przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.