Uzasadnienie
A.D., reprezentowany przez opiekuna prawnego H.D. (matkę), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści oświadczenia skarżącego oraz z treści dokumentów źródłowych złożonych w uzupełnieniu wniosku wynika, że dochód w jego gospodarstwie domowym, które prowadzi wraz z matką, ogranicza się do przyznanego matce świadczenia emerytalnego w wysokości 1.734 zł brutto (1.447 zł netto - średni miesięczny dochodu z okresu ostatnich trzech miesięcy). Dochód ten uzupełnia przyznany skarżącemu na stałe zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł netto. Skarżący jest trwale, całkowicie niezdolny do pracy.
Z kolei, miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego - nie wliczając kosztów zakupu żywności, odzieży i leków - kształtują się na poziomie co najmniej 960 zł.
Rodzina zajmuje mieszkanie o pow. 63 m2 i nie posiada żadnego innego majątku.
W myśl zaś z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, iż osiągany w gospodarstwie domowym dochód po uiszczeniu podstawowych, miesięcznych wydatków w tym gospodarstwie, każdorazowo podlega zmniejszeniu do kwoty ok. 490 zł netto. Pozostałe zaś do dyspozycji skarżącego i jego matki środki pieniężne muszą wystarczyć na pokrycie pozostałych niezbędnych kosztów utrzymania w postaci zakupu żywności, odzieży i środków czystości. Muszą także wystarczyć na wydatki związane z rehabilitacją skarżącego.
W związku z tym należało uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Natomiast w odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy wyjaśnić, że skarżąca w niniejszej sprawie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. W myśl tego przepisu nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Ustawowy charakter zwolnienia oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z kolei, zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W konsekwencji wniosek strony, która korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a występuję o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, podlega rozpoznaniu tylko w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. W pozostałym bowiem zakresie o zwolnieniu od kosztów sądowych rozstrzyga sama ustawa. W odróżnieniu od zwolnienia mocą postanowienia sądu lub referendarza sądowego (zwolnienie podmiotowe zależne od sytuacji majątkowej strony), zwolnienie ustawowe ma charakter przedmiotowy i jest niezależne od sytuacji majątkowej strony i jej możliwości płatniczych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji postanowienia.