Uzasadnienie
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2013 r. w sprawie o sygn. akt
II SA/Wa 1441/10, Z. U. został wezwany – do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 4 marca 2013 r. na postanowienie z dnia 21 grudnia 2012 r. dotyczące odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 27 września 2012 r., w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Odpis przedmiotowego zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 1 października 2013 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w aktach sprawy).
Z.U. pismem z dnia 9 października 2013 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 227 § 1 w związku z art. 194 § 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Jednocześnie zauważyć należy, że z treści przepisu art. 198 w związku z art. 178 powołanej ustawy wynika, że zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym jeśli zostało wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn jest niedopuszczalne, jak również z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę braków zażalenia w wyznaczonym terminie.
Sąd stwierdza, że skoro odpis zaskarżonego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 1 października 2013 r. to mógł on skutecznie wnieść zażalenie najpóźniej dnia 8 października 2013 r. Tymczasem zażalenie zostało złożone w dniu 9 października 2013 r., a więc po terminie.
W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 6 września 2013 r. po terminie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 198 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.