Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek adwokat M.Ł. o uzupełnienie wyroku ogłoszonego w dniu 18 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi P.W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], poprzez orzeczenie zwrotu na rzecz pełnomocnika z urzędu kwoty 17 (siedemnastu) złotych uiszczonych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wnioskująca podniosła, że wraz z dowodem uiszczenia ww. opłaty złożyła w dniu 27 stycznia 2014 r. pisemny wniosek o orzeczenie zwrotu powyższej kwoty. W wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. Sąd nie orzekł co do powyższego wniosku, stąd niniejszy wniosek o uzupełnienie wyroku jest konieczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm. - dalej również p.p.s.a.) strona może, w ciągu czternastu dni (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Zgodnie z powyższym uznać należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku złożony przez adwokat M.Ł. nie zasługuje na uwzględnienie.
Uzupełnienie wyroku może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Orzeczenie o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi strony wyznaczonemu z urzędu nie jest tego rodzaju orzeczeniem, które Sąd winien z urzędu zamieścić w orzeczeniu kończącym postępowanie. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zobowiązuje sądu do zawarcia rozstrzygnięcia w tym zakresie w tego typu orzeczeniu.
Ponadto warto zaznaczyć, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu może być rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny odrębnym orzeczeniem, również po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przed Sądem II instancji z uwzględnieniem udziału pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek taki może również rozpoznać odrębnym orzeczeniem referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 cytowane ustawy).
Powyższe rozważania można odnieść również do kwoty uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, stanowiącej część niezbędnych wydatków poniesionych dla udzielenia pomocy prawnej z urzędu, o których mowa w art. 250 p.p.s.a.
Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 21 października 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 810/13.
Należy zauważyć również, że nawet gdyby uznać powyższe stanowisko za nietrafne, wniosek nie mógłby zostać rozpoznany z jeszcze jednej przyczyny. Mianowicie z samej treści przepisu wynika, iż instytucja ta odnosi się do uzupełnienia wyroku sadu administracyjnego o brakujące rozstrzygnięcie, a wiec o takie, które powinno się w nim znaleźć, ale z jakichś przyczyn go zabrakło. W wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1446/13 z dnia 18 lutego 2014 r. zawarte zostało orzeczenie o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Wskazana we wniosku kwestia opłaty skarbowej dotyczyłaby więc różnicy zdań pomiędzy pełnomocnikiem a sądem co do wysokości należnego pełnomocnikowi zwrotu kosztów. Zatem właściwą drogą usunięcia tej rozbieżności byłoby skorzystanie przez pełnomocnika z przysługujących mu środków zaskarżenia, nie zaś wniosku o uzupełnienie wyroku.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. postanowił odmówić uzupełnienia wyroku z dnia 18 lutego 2014 r.
Jednakże wskazane wyżej stanowisko sądu dotyczy jedynie wniosku o uzupełnienie wyroku.
Jak już wcześniej powiedziano, wojewódzki sąd administracyjny może odrębnym orzeczeniem, wydanym również po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy, orzec o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. W niniejszej sprawie pełnomocnik już w dniu 27 stycznia 2014 r. wniosła o orzeczenie zwrotu kwoty 17 (siedemnastu) złotych uiszczonych tytułem opłaty od pełnomocnictwa, załączając jednocześnie do akt sprawy dowód jej uiszczenia. Następnie na rozprawie wniosła o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części, co znalazło wyraz w treści wyroku z dnia 18 lutego 2014 r., którym przyznana została kwota 240 (dwieście czterdzieści) złotych wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług.
Zatem zasadnym jest przyznanie pełnomocnik z urzędu również kwoty uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, jako zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z udzieleniem pomocy prawnej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzekł w jak punkcie drugim sentencji.